Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/5447 K.2020/3907

2) İstinaf isteminin düzeltilerek esastan reddi; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi’nin 11/02/2019 tarihli, 2018/1549 esas ve 2019/97 karar sayılı kararı ile

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanığın temyiz dilekçesindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinde yer alan “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir...” şeklindeki düzenleme ve TCK‘nın 52/4. maddesinde yer alan “...ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği belirtilir.” ibaresi birlikte dikkate alındığında, mevcut yasal düzenlemelerle çelişmediği ve infazı kısıtlamadığı halde, adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında TCK'nın 52/4. maddesinde yer alan ihtara yer verilmemesi,

2) Hükümden sonra 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile yapılan değişik nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

3) Adli emanete kayıtlı uyuşturucu maddelerin TCK'nın 54/4. maddesi uyarınca müsaderesi yerine, uygulama fıkrası hatalı gösterilerek TCK'nın 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi’nin 11/02/2019 tarihli, 2018/1549 esas ve 2019/97 karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 10/04/2018 tarihli, 2017/591 esas ve 2018/111 karar sayılı hükmünde;

1) TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında, “... zamanında ödenmemesi durumunda tamamının tahsiline,” ibaresinden sonra gelmek üzere, “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi,

2) TCK’nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin fıkranın, hükümden çıkarılarak, yerine, “Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli iptal kararı ve 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCK’nın 53/3. fıkrasında yapılan değişiklikten sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına,” ibaresinin yazılması,

3) Adli Emanete kayıtlı uyuşturucu maddenin müsaderesine ilişkin “Ankara Cumhuriyet Savcılığı Adli Emanet Memurluğu’nun 2018/4149 sırasında kayıtlı ...” ibaresi ile başlayan hüküm fıkrasında “TCK’nın 54/1” ibaresinin çıkarılarak, yerine “TCK’nın 54/4. ” ibaresinin yazılması,