Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/5954 K.2020/4917

b) İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 19/07/2019 tarih, 2019/3025 esas ve 2019/1371 karar sayılı kararı

Sanık ... müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, 23/12/2017 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile getirilen değişiklik uyarınca; takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, hükmün temyiz edilmesinden sonra kanun yollarından feragat etmeye yetkili kılınan müdafilerin ayrı olarak verdikleri 11 Kasım 2019 ve 22 Haziran 2020 tarihli dilekçelerinde temyizden feragat ettikleri, temyizden feragat öncesi sanık ...’in hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, sanık ...’in temyizine hasren inceleme yapılacağı anlaşılmakla,

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz dilekçelerindeki temyiz sebeplerinin hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanıklara verilen adli para cezasının aylık taksitler halinde 24 eşit taksitte ödenmesine karar verildikten sonra taksitlerden birinin ödenmemesi halinde kalan cezanın tümden tahsiline ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği kararı verilmesi yerine, infazda tereddüt yaratacak şekilde hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının ödenmeyen kısmının tamamının muaccel hale geleceği ve 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince infaz edileceğine karar verilmesi,

2) Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanıkların durumlarının yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz istemleri bu nedenlerle yerinde olduğundan CMK'nın 302. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

1) Hüküm fıkrasının adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümlerinde “hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının ödenmeyen kısmının tamamının muaccel hale geleceği ve 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince infaz edileceği” ibaresinin çıkartılmasına ve yerine “taksitlerden birinin ödenmemesi halinde kalan cezanın tümden tahsiline ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği” ibaresinin eklenmesi,

2) İlk derece mahkemesi hükmünün TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerinin hüküm fıkralarından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı kanunla yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,