Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/6209 K.2021/1963

20.02.2018 tarihli 2017/379 esas ve 2018/34 sayılı kararı 2- İlk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak yeniden kurulan mahkûmiyet; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 01/01/2018 tarih, 2018/2111 esas ve 2018/2517 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Aralarındaki bağlantı nedeniyle; kapatılan Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 26.06.2019 tarihli 2018/5774 esas ve 2019/3860 karar sayılı ilamı ile hüküm kurulan dosya nazara alınarak incelenmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafinin temyiz dilekçelerinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;

TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanunla yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf talebinin kabulü ile Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/02/2018 tarih, 2017/379 esas ve 2018/34 karar sayılı mahkûmiyet kararının kaldırılarak yeniden yargılama sonucu sanığın mahkûmiyetine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin hükmü hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,