Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/6518 K.2020/3967

2017/119 esas, 2018/80 karar sayılı mahkumiyet hükmü 2-Mahkûmiyet (İlk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak) 3-28.01.2019 tarihli ek kararla sanık ... müdafiinin temyiz isteminin reddine

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm sanıklar müdafileri ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

1-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik kanun yolu talebinin incelenmesinde;

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince verilen mahkumiyet hükmünün 13/03/2019 tarihinde sanık ve müdafiinin yüzüne karşı tefhim edildiği, sanık müdafiinin hükmü 14/03/2019 tarihinde gerekçeli olarak temyiz ettiği, sanığın ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine yazdığı 18/03/2019 tarihli dilekçesi ile "cezamın tarafınızdan onanmasını talep ediyorum" demek suretiyle temyiz talebinden vazgeçtiği, Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 28/03/2019 tarihli ek kararı ile CMK 261/1 ve 266/1. maddeleri uyarınca Temyiz İsteminin Reddine karar verdiği,

anılan ek kararın 10/04/2019 tarihinde sanık asile tebliğ edilmesinden sonra sanık müdafiinin 12/04/2019 tarihinde hükmü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın temyiz isteminden vazgeçmiş olması nedeniyle CMK'nın 298/1 ve 296. maddeleri uyarınca temyiz talebinin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz talebinin CMK 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;