Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/6579 K.2020/3339

b-Beraat (Sanık ... hakkında) : Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin 06/06/2018 gün- 2017/679 esas ve 2018/471 sayılı kararı 2-a-İstinaf başvurusunun esastan reddi (Sanık ...yönünden) ; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin23/01/2019 gün-2018/2471 esas ve 2019/238 sayılı kararı b-İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi (Sanıklar ... ve ... yönünden); Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin23/01/2019 gün-2018/2471 esas ve 2019/238 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler sanıklar ... ve ... müdafileri, sanık ... ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanık ... müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, 696 sayılı KHK'nın 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek, duruşmasız olarak inceleme yapılmıştır.

A-) Sanık ... hakkında verilen istinaf isteminin esastan reddine dair hükmün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf talebinin esastan reddine, dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, cumhuriyet savcısı’nın yerinde görülmeyen temyiz isteminin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

B-) Sanıklar ... ve ... hakkında verilen istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine dair hükümlerin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanıklar ... ve ... müdafileri, sanık ... ve Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

1-CMK'nın 280/1-a maddesi gereğince "İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilebileceği düzenlenmiş olup, TCK'nın 192/3. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına ilişkin kararın duruşma açılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK'nın 192/3. maddesi uygulanarak İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi,

2-Suça konu uyuşturucu maddelerin, sanıklar ... ve ...’in satmak amacı ile İstanbuldan uyuşturucu madde getirecekleri yönünde bilgiler alınması üzerine oluşturulan uygulama noktasında sanıkların içinde bulundukları aracın bagaj kısmında yapılan arama neticesinde ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında;

“... ele geçirilen sentetik uyuşturucu maddenin aidiyeti konusunda yeterli delilin bulunmadığı ahvalde ve bu sanıkların atılı suçu işledikleri konusunda somut ve kesin delillerin bulunmadığı aşamada, ikrarları ile kendi ve birbirlerinin suçlarının ortaya çıkmasını sağladıkları anlaşıldığından sanıkların müsnet suç haber alındıktan sonra gönüllü olarak kendi açık beyanları ile müsnet suçun meydana çıkmasına hizmet ve yardım etmiş olmaları nedeniyle...” gerekçesi ile sanıklar hakkında koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

3-Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,