Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/7182 K.2025/2901

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Suç konusu uyuşturucu maddenin miktarına bağlı olarak önem ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 3. maddesindeki orantılılık ilkesi ile aynı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütlere göre; temel hapis ve adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların, eleştiri ve aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1. Hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

2. Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmında, taksit aralığı gösterilmeden "24 aylık süre içerisinde eşit taksitlerle tahsiline" şeklinde hüküm kurulması ve adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda "taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan miktarın tamamının tahsil edileceğinin ihtarı" belirtilmeyerek 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,

3. 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi uyarınca sanığın tutuklulukta ve gözaltında geçirdiği sürelerin cezasından mahsubuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ve 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler gözetilerek sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-2-3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

2. Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmında, "10 eşit taksitte" ibaresinden önce gelmek üzere "birbirini takip eden" ibaresinin eklenmesi, "... tamamının tahsil edileceğinin" ibaresinden sonra gelmek üzere "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ibaresinin eklenmesi,

3. Hüküm fıkrasına "Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin 5237 TCK'nın 63. maddesi gereğince mahkûmiyetinden MAHSUBUNA," ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,