Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/7281 K.2025/1990

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. Dosya ve UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede; Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.12.2014 tarih ve 2014/339 Esas, 2014/365 Karar sayılı dosyasında, suç tarihi 28.04.2014 ve iddianame tarihi 16.09.2014 olan uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu, temyiz başvurusu üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 04.06.2024 tarih ve 2019/3155 Esas, 2020/2518 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet hükmünün düzeltilerek onandığı ve kesinleştiği; temyize konu dosyada ise sanık hakkında 19.07.2014 tarihli eylemi nedeniyle 04.09.2014 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, suç tarihleri ve iddianame tarihlerine göre her iki eylem

arasında hukuki kesintinin bulunmadığı anlaşılmakla. Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.12.2014 tarih ve 2014/339 Esas, 2014/365 Karar sayılı dosyasının aslı veya onaylı örneğinin dosya içine alınarak her iki dosyadaki tüm deliller birlikte incelenip, eylemlerin tek suç, iki ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra, zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi durumunda;

ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılması ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan “fazla olması halinde” 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uygulanmak suretiyle kurulan hükümde “kesinleşen cezanın sonuç cezadan mahsup edilerek ek cezanın infazına karar verilmesi", aksi halde “ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2. Sanık hakkında verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına” yer verilmeyerek 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca aykırı davranılması,

3. Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarında kalan suça konu uyuşturucu maddelerden alınan tanık numunelerinin’de müsaderesine karar verilmemesi,

4. Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,