Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/7617 K.2020/8269

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesine göre tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği, en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekir.

Sanığın yokluğunda verilen 13/06/2013 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin gerekçeli kararın, sanığın 11/01/2012 tarihli celsede ikamet adresi olarak bildirdiği “Yalı Mah. ... Sok N.24/2 Kartal/ İSTANBUL” adresi yerine, “... Sokak No:22/1 Pendik/İstanbul” adresine tebliğe çıkarılarak iade gelmesi üzerine aynı adreste Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu anlaşıldığından, tedbir kararının kesinleşmediği ve bu karara bağlı 27/01/2015 tarihli mahkûmiyet kararının hukuki değerden yoksun olduğu, sanığın yaptığı itirazın, 13/06/2013 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karara yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;