Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/779 K.2020/6154

2- Tefecilik (Sanıklar ... ve ... yönünden) Hükümler : 1-Beraat (Tefecilik suçundan) 2- Mahkûmiyet (Kenevir ekme suçundan)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

1- Sanık ... hakkında kenevir ekme suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

2313 sayılı Yasanın 23. maddesinin 1. cümlesine 15/8/2017 tarihli ve 694 sayılı KHK’nIn 10. maddesiyle, “on iki yıla kadar hapis” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve beşyüz günden onbin güne kadar adlî para” ibaresi eklenmiş olduğunda, suç tarihi itibarıyla tebliğnamedeki “aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamadığına” ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kenevir ekme suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Sanığın suça konu kenevirleri kendisinin ekmediğini, bakımlarını da yapmadığını savunması karşısında; köy halkından komşu arazi maliklerinin ve köy muhtarı ya da varsa başka görgü ve bilgi sahibi kişilerin tanık olarak dinlenilerek, suça konu kenevirlerin ele geçirildiği arazinin kim yada kimler tarafından kullanıldığının ve olaya ilişkin bilgilerinin sorulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması;

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA,

3- Sanık ... hakkında kenevir ekme suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Sanığın, sanıklardan ...’ın evinde ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “ daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde yapılan araştırmada kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı, bu durumlar karşısında atılı suçu işlediğine ilişkin soyut beyanı dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA,

4- Sanıklar ... ve ... hakkında tefecilik suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde:

TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması karşısında; dava konusu olaya ilişkin maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanığın, vergi mükellefi olması halinde ve gerektiğinde hakkında vergi incelemesi yaptırılması,

icra müdürlükleri nezdinde alacaklı olduğu takip dosyalarının araştırılıp varsa borçluların faiz karşılığı sanıktan ödünç para alıp almadıkları hususunda tanık olarak beyanlarına başvurulması, faiz karşılığı borç para verip vermediği hususunda detaylı kolluk araştırması yaptırılmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik araştırma ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,