Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/788 K.2021/1414

2- İstinaf başvurularının esastan reddi: Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 27/05/2019 gün - 2019/1369 esas ve 2019/1026 sayılı kararı

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı CMK’nın 156. maddesinin 3. fıkrasında düzenlenen “şüpheli veya sanığın kendisinin sonradan müdafii seçmesi halinde, baro tarafından görevlendirilen avukatın görevi sona erer” ve 02.03.2007 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 26450 sayılı CMK gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 7. maddesinde düzenlenen “müdafii veya vekilin görevi kişinin kendisine bir müdafii veya vekil seçmesi hallerinde sona erer” hükümleri uyarınca, dosyaya ibraz edilen 31.07.2018 tarihli vekaletname uyarınca sanığın kendisine vekil olarak Avukat ...’ı seçtiği,

ilk ve tüm celselere Avukat ...’ın sanık müdafii olarak katıldığı, bu nedenle sanığa baro tarafından görevlendirilen müdafiinin görevinin 27.09.2018 tarihli ilk celsede sona erdiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık ve müdafiinin yokluğunda verilmesi karşısında; kararın sanığa tebliğ edilmesine rağmen sanık müdafii olan Avukat ...’a tebliğ edilmediği, görevi sona eren barodan atanan müdafiiye tebliğ edildiği anlaşılmakla;

Tebligat Kanununun 11. maddesinde düzenlenen “vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır. Ancak, Ceza Muhakemeleri Usulu Kanununun, kararların sanıklara tebliğ edilmelerine ilişkin hükümleri saklıdır.” hükmü uyarınca yokluğunda karar verilen