KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2020/8947 E., 2021/5428 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2021
- Mahkeme
- ALAŞEHİR 2. Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Sanık hakkında, suça konu 13/05/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 22/10/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, sanığın denetimin ihlali nedeniyle infaz dosyasının kapatılarak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırıldığı ve açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verildiği görülmüş ise de;
1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "13/05/2014" olması gerekirken "22/04/2014" olarak yazılması,
2- Dosya kapsamına göre; sanık hakkında 13/05/2014 tarihli olay nedeniyle yapılan kan ve idrar testlerinin pozitif çıkması nedeniyle hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu yönünden soruşturma başlatıldığı, daha sonra sanığın 30/09/2014 tarihinde başka bir şahsın evinde uyuşturucu madde kullanırken yakalanması üzerine yapılan kan ve idrar testinin de pozitif çıktığı, buna göre bir suç işleme kararının icrası kapsamında birden fazla olayda kullanmak için madde bulundurma suçunu işlediği anlaşılan sanık hakkında TCK’nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
3- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunun 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2020/8947, K. 2021/5428, 29 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama