Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/9064 K.2022/7213

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanık hakkında 07/07/2014 tarihli eylemi nedeniyle, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığından, 19/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı, 02/12/2014 tarihli eylemi ihlal kabul edilerek 19/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak 15/01/2015 tarihli iddianame düzenlenerek kamu davası açıldığı anlaşılmakla;

İhlal sayılan 02/12/2014 tarihli olaya ilişkin; herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilmeyen, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığı teknik yöntemlerle de saptanmayan sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde uyuşturucu madde kullanmadığını belirtmesi karşısında atılı suçu işlediğine ilişkin, kuşku sınırlarını aşan mahkûmiyetine yeterli ve kesin delil bulunmadığı,

19/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına esas alınan 07/07/2014 tarihli eylem yönünden, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılmış herhangi bir soruşturma olmadığı halde, cep telefonunun arkadaşı tarafından çalındığından bahisle müracaatta bulunmak için polis merkezine gelen sanığın alınan beyanında uyuşturucu madde kullandığını beyan ettiği ve bu beyanı nedeniyle yapılan tahlilde sanığın uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği anlaşılmakla;

sanığın, resmi makamların bilgisinin bulunmadığı aşamada kendi beyanı ile suçunu ortaya çıkarması nedeniyle, hakkında TCK’nın 192/2. maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkûmiyetine karar verilmesi,