Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/915 K.2020/2871

Adalet Bakanlığının, 13/03/2020 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ...’nin mahkûmiyetine dair Üsküdar 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 21/02/2011 tarihli ve 2011/76 esas, 2011/24 sayılı kararının ve kamu davasının düşürülmesine ilişkin Üsküdar 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 27/08/2012 tarihli ve 2011/76 esas, 2011/24 sayılı ek kararının kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 18/03/2020 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanığın 12/12/2010 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 5560 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 191/6. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Üsküdar 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 21/02/2011 tarihli ve 2011/76 esas, 2011/24 sayılı kararının temyiz edilmeksizin kesinleştiği,

2- Hükümlünün, tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davrandığının bildirilmesi üzerine, Üsküdar 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 27/08/2012 tarihli ve 2011/76 esas, 2011/24 sayılı ek kararıyla TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca «kamu davasının düşmesine» karar verildiği ve kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "1-Üsküdar 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 21/02/2011 tarihli ve 2011/76 esas, 2011/24 yönünden yapılan incelemede;

5237 sayılı Kanunu’nun 191/7. maddesi uyarınca, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması hâlinde mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağına dair karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde açılan davanın düşmesine karar verileceği şeklinde karar verilmesinde,

2- Üsküdar 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 27/08/2012 tarihli, 2011/76 esas, 2011/24 sayılı ek kararı yönünden yapılan incelemede;

5237 sayılı Kanunu’nun 191/7. maddesi uyarınca, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması hâlinde mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Üsküdar 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 21/02/2011 tarihli ve 2011/76 esas, 2011/24 sayılı kararının ve Üsküdar 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 27/08/2012 tarihli ve 2011/76 esas, 2011/24 sayılı ek kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Kanun yararına bozmada hüküm tarihindeki hukuka aykırılıklar inceleme konusu yapıldığından, hükümden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen TCK'nın 191. maddesi ile aynı Kanunla 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca uyarlama yapılması mümkün görülmüştür.

Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranan hükümlünün, hüküm tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 7. fıkrası gereğince, mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılması gerekeceği,

Bu nedenle, 21/02/2011 tarihli hükümde “TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca hapis cezasıyla birlikte hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranılması halinde hapis cezasının infaz edilmiş sayılacağı, aksi takdirde derhal infaz edileceği” uyarısının yapılması yerine, “sanığın tedavinin ve denetimli serbestlik denetimin gereklerine uygun davranması halinde açılan davanın düşmesine karar verilmesine, aksi takdirde davaya devam olunarak hüküm verileceğine” şeklinde uyarı yapılmasının yasaya aykırı olduğu,

Hükümlünün tedbirin gereklerine uygun davranması üzerine de mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılması yerine 27/08/2012 tarihli ek kararla “davanın düşmesine” karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu,

Anlaşıldığından, kanun yararına bozma talebi yerindedir.

D) Karar :