KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2020/970 E., 2020/8289 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Kasım 2020
- Mahkeme
- ANKARA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hüküm
- Mahkûmiyet; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 03.04.2019 tarih, 2018/1950 esas ve 2019/477 sayılı kararı
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen hükümler temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık ... müdafiinin 08.04.2019 tarihli dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin herhangi bir temyiz nedeni göstermediği ve gerekçeli kararın kendisine tebliğ edildiği 15.05.2019 tarihinden itibaren CMK'nın 295/1. maddesinde belirtilen 7 günlük süre içerisinde de gerekçeli temyiz dilekçesi vermediği anlaşılmakla;
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanıklar ... ve ... müdafileri ile Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçelerinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında TCK’nın 188/3 ve 188/5 fıkraları uyarınca belirlenen “15 yıl ” hapis cezası üzerinden, TCK’nın 62. maddesi gereği 1/6 oranında takdiri indirim uygulandığında, “12 yıl 6 ay” hapis cezası yerine, hesap hatası sonucu “12 yıl 6 gün” hapis cezasına hükmedilmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından verilen mahkûmiyet kararı eleştiri dışında hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafileri ile Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2020/970, K. 2020/8289, 30 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama