Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/9842 K.2022/9278

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanığın yokluğunda verilen 09/05/2013 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının, sanığın bilinen son adresine gönderildiği ve tebligatın sanığın tanınmadığından bahisle merciine iade edilmesinden sonra kararın sanığın MERNİS adresine gönderildiği, ancak 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmek yerine sanığın tanınmadığından bahisle merciine iade edilmesi üzerine, önceki tebligatın iade edildiği adrese Tebligat Kanununun 35. maddesi gereğince usulsüz olarak tebliğ edildiği ve bu nedenle kararın da usulsüz olarak kesinleştirildiği anlaşıldığından;

kesinleşmeyen karara ilişkin verilen sonraki karar ve işlemlerin hukuken geçersiz olduğu; sanık müdafiinin 15.05.2015 tarihli temyiz isteminin 09/05/2013 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;