Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/10693 K.2024/89

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.02.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci ve altıncı fıkraları ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2016 tarihli ve 2016/138 Esas, 2016/438 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca teşdiden 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; mağdur olduğuna, kararın lehine bozulmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay günü hırsızlık üzerine yakalandığı ve yapılan üst aramasında avucunun içerisinde uyuşturucu maddesinin tespit edildiği, ekspertiz raporuna göre sanıktan elde edilen maddenin eroin olduğunun tespit edildiği, sanığın alınan savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul ettiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediği, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında daha önce işlediği aynı suçtan dolayı verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlal nedeniyle kaldırılarak kamu davası açıldığından bahisle, 02.01.2016 tarihli bu suç nedeniyle doğrudan kamu davası açıldığı anlaşılmakla,

Doğrudan kamu davası açılmasına dayanak alınan, Adana 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2016 tarihli ve 2015/656 Esas, 2016/51 Karar sayılı kararının, Dairemizin 25.12.2023 tarihli ve 2021/2043 esas ve 2023/11562 Karar sayılı kararları ile bozulduğu ve henüz kesinleşmediği anlaşılmakla, aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 26.01.2016 tarihli kararında belirttiği bozma gerekçeleri de dikkate alınarak söz konusu dosyaların birleştirilmesi, tüm deliller birlikte değerlendirilip, incelemeye konu bu suç yönünden 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında doğrudan kamu

davası açılması koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirmesinde zorunluluk bulunması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR