Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/11731 K.2022/6863

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinde. “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” düzenlemesi ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsendiği dikkate alındığında;

somut olayda sanığın yokluğunda verilen 12/07/2013 tarihli hükmün öncelikle sanığın mahkemedeki sorgusunda belirttiği adreste şirket muhasebecisine tebliğ anlaşılmakla, bir haftalık yasal süre geçtikten sonra sanığın 15/03/2021 tarihli dilekçesi temyiz ve eski hale getirme isteği mahiyetinde olup, 5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi gereğince hükmün temyiz aşamasında ileri sürülen eski hale getirme isteği hakkında Mahkemesince verilen 30/03/2021 tarih ve 2013/227 sayılı ek karar hukuken yok hükmünde olduğu anlaşılmakla,

sanığın öğrenme üzerine 15/03/2021 tarihinde verdiği temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;