Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/11797 K.2023/9567

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2021/1542 esasında kayıtlı Ankara 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2015 tarihli ve 2015/1011 Esas, 2015/2238 Karar sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un

310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 30.09.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci ila üçüncü fıkrası, 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2016 tarihli ve 2015/728 Esas, 2016/470 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

Sanığın suç tarihinde suça konu madde ile yakalandığına ilişkin herhangi bir tereddüt söz konusu olmadığı, uzmanlık raporuna göre suça konu maddenin eroin maddesi olduğu, madde miktarı da dikkate alındığında, sanığın bunu kullanım amacıyla elde bulundurduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Birlikte incelenen dosya kapsamında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/34665 numaralı soruşturma dosyasında sanığın 27.02.2015 tarihli eylemi yönünden, 2015/38866 numaralı soruşturma dosyasında 09.03.2015 tarihli eylemi yönünden soruşturmalara başlanıldığı, iki evrak arasında irtibat

bulunduğundan birleştirilmesine karar verilerek 19.03.2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, sanığın yükümlülüklerine uymadığından bahisle 15.07.2015 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı,

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/55833 numaralı soruşturma dosyasında sanık hakkında 14.04.2015 tarihinde 27.02.2015 tarihli eylemi yönünden kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, 2015/38866 numaralı soruşturma dosyasında 31.05.2015 tarihli eylemi yönünden soruşturmaya başlanıldığı, sanığın erteleme süresi içinde yükümlülüklerine uymadığından bahisle iki evrak arasında irtibat bulunduğundan birleştirilmesine karar verilerek 30.09.2015 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı,

19.03.2015 ve 14.04.2015 tarihlerinde iki ayrı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği birlikte değerlendirildiğinde; sanık hakkında birden fazla kez kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesinin usulsüz olduğu,

bu halde ilk kesinleşen kararın hukuki değere sahip olacağı, erteleme kararının kesinleşme tarihine kadar aynı şüpheli/sanık tarafından kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlenen tüm eylemlerin tek suç olarak kabulü gerektiği, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi kapsamında temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılmasının gerekeceği, erteleme kararının kesinleşmesinden sonra işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunun ise,

5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında ihlal sebebi olarak sayılarak aynı maddenin beşinci fıkrası uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı, bu ihlalden sonra işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarının soruşturma ve kovuşturma konusu olabileceği, ancak iddianame düzenlenmeden aynı suçtan işlenen eylemlerin ise 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında zincirleme suça esas alınması gerektiği,

iddianame düzenlendikten sonra aynı suçtan işlenen suçların ise ayrı suçlar olup 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında doğrudan dava konusu edilebileceği, incelenen iki dosyada ve UYAP'ta erteleme kararlarının sanığa tebliğ edildiğine ilişkin mazbataların aslı ya da onaylı örneklerinin bulunmadığı,

bu kapsamda öncelikle erteleme kararlarının sanığa tebliğ edilip edilmedikleri, kesinleşip kesinleşmediklerinin tespiti ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan kamu davası açılan Ankara 61. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2022 tarihli ve 2021/417 Esas, 2022/153 Karar sayılı dava dosyasının aslı ya da onayları sureti de dosya arasına alınmak suretiyle, kovuşturma şartının gerçekleşip gerçekleşmediği, gerçekleşti ise eylemlerin tek suç ya da ihlal eylemi ya da zincirleme suçu oluşturup oluşturmadıklarının tartışılarak,

üzerinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilemeyen, olayı müteakip uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanmayan sanığın 31.05.2015 tarihli eyleminin sübut bulmadığı da dikkate alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle her iki suça

ilişkin davaların birleştirilmesi ve delillerin tartışılması gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR