Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/11912 K.2025/2653

Sanığın yokluğunda müdafiinin ise yüzüne karşı tefhim edilip, sanığa 16.04.2016 tarihinde tebliğ edilen hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmeyip sanık tarafından 04.04.2016 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmıştır. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 24.02.2022 tarih, 2019/16-573 esas ve 2022/119 sayılı kararında da belirtildiği üzere; sanığın yokluğunda verilen hükmün kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da tebliğ edilmesi gerektiğinden, hükmün sanığa henüz tebliğ edilmeden sanık tarafından temyiz edilmiş olması sebebi ile sanığın 04.04.2016 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek tebliğnamenin bu konuya ilişkin düşüncesine iştirak edilmemiş ve temyiz incelemesi yapılmıştır.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1. Sanığın gözaltında geçirdiği sürenin 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi gereğince cezasından mahsup edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Gerekçeli karar başlığında gözaltı tarihinin gösterilmemesi,

3. ... Kriminal Polis Laboratuvarınca alınan tanık numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4. Sanıktan ele geçirilen 150,00 TL paranın 5237 sayılı TCK'nın 55/1.maddesi gereğince müsaderesi yerine TCK'nın 54.maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1. Hükme "Sanığın gözaltında kaldığı sürenin 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi gereğince mahkûmiyetinden MAHSUBUNA," ibaresinin eklenmesi,

2. Gerekçeli karar başlığında “ZORUNLU MÜDAFİİ” kısmından sonra gelmek üzere “GÖZALTI TARİHİ: 21.02.2015” ibaresinin eklenmesi,

3. Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin kısmına, "... uyuşturucu içeren tabletin" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve ... Kriminal Polis Laboratuvarınca alınan tanık numunenin" ibaresinin eklenmesi

4. Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümünün son kısmındaki "... uyuşturucu satışından elde edildiği anlaşılan paranın" ibaresinden sonraki "TCK'nın 54. maddesi" ibaresinin çıkarılarak, yerine "5237 sayılı TCK'nın 55/1. maddesi" ibaresinin eklenmesi,