Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/12156 K.2023/5183

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elbistan Cumhuriyet Başsavcılığının 15.04.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Elbistan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli ve 2016/198 Esas, 2016/255 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan açılan davanın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşürülmesine, her iki suça yönelik daha önce verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerinin kaldıkları yerden devamlarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz talebi, sanık hakkında daha önce kamu davası açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, sanığın denetim süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülükleri ihlal etmesi sebebiyle erteleme kararının kaldırıldığı ve sanık hakkında dava açıldığı, mahkeme tarafından sanığın yükümlülüklere uymamasının "ihlal" olarak nitelendirilmediği gerekçesiyle düşme kararı verildiği, kovuşturma aşaması devam ederken sanığın tekrar uyuşturucu madde kullanmak suçunu işlediği, mahkeme tarafından daha önce verilen erteleme kararının kaldırılması sebebiyle sanık hakkında düşme kararı verildiği,

sanık hakkında ilk verilen erteleme kararı sanık hakkında iddianame düzenlenmek için kaldırıldığı, bu karar kaldırılsa da sanık hakkında daha önceden verilmiş bir erteleme kararı bulunması sebebiyle yeniden erteleme kararı verilemeyeceği, sanık hakkında daha önce iddianame düzenlenmemiş olsa da sanığın son eylemi sebebiyle erteleme kararının kaldırılarak dava açılacağı, Mahkemenin düşme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

Sanık hakkında 31.01.2015 tarihinde uyuşturucu madde kullandığı ve bulundurduğu gerekçesi ile 2015/666 numaralı soruşturma dosyası üzerinden erteleme kararı verildikten ve bu karar kesinleştikten sonra 07.10.2015 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullandığı ve bulundurduğu, dolayısı ile daha önce verilen erteleme kararına ilişkin denetimini ihlal ettiği gerekçesi ile dava açılmış ise de; sanık hakkında daha önce 2015/666 numaralı soruşturma dosyası üzerinden, 31.01.2015 tarihinde işlediği iddia olunan suçtan dolayı bu iki tarih arasında 08.07.2015 tarihli iddianame ile denetimine uymadığı gerekçesi ile dava açılmış, ancak açılan bu dava Elbistan 3. Asliye Ceza Mahkemesince 25.02.2016 tarihli ve

2015/412 Esas, 2016/318 Karar sayılı kararı ile düşürülmüş ve karar kesinleşmiştir. Dolayısı ile 07.10.2015 tarihinde herhangi bir ertelemeden dolayı denetim dosyasının olmadığı ve herhangi bir denetimin devam etmediği, suç tarihinde ihlal ettiği herhangi bir erteleme denetiminin bulunmadığı, kovuşturma şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle düşme kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında 31.01.2015 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, Elbistan Cumhuriyet Başsavcılığının 18.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının gerektirdiği yükümlülüklere uymadığından bahisle 08.07.2015 tarihli iddianame ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Elbistan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli ve 2015/412 Esas, 2016/318 Karar sayılı kararı ile "ısrar" koşulunun gerçekleşmediği gerekçesiyle kamu davasının düşürülmesine karar verildiği, kararın 01.04.2016 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği,

Sanık hakkında 07.10.2015 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereğince 10.12.2015 tarihli iddianame ile doğrudan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Elbistan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2016 tarihli ve 2015/590 Esas, 2016/177 Karar sayılı kararı ile 31.01.2015 tarihli eylem ile ilgili açılan davada "ısrar" koşulu oluşmadığı, hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine devam edilmesi gerektiği gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, kararın 13.05.2016 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

Her iki suça ilişkin soruşturma evrakı birleştirilerek aynı eylemler ile ilgili Elbistan Cumhuriyet Başsavcılığınca 15.04.2016 tarihli iddianame ile tekrar kamu davası açıldığı anlaşılmakla; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrasında, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” hükmü uyarınca sanık hakkında aynı fiillerden dolayı mükerrer dava açılmış olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Elbistan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli ve 2016/198 Esas, 2016/255 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,