Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/12843 K.2025/5994

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararının sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair 28.03.2017 tarihli kararın sanık müdafiine 06.04.2017 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin süresinde temyiz isteminde bulunmadığı anlaşılmıştır.

Anayasanın 40/2. maddesi, 5271 sayılı CMK'nın 34/2. ve 232/6. maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, 5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” biçiminde düzenleme bulunması ve sanığa gerekçeli kararın tebliğ edilmemesi karşısında.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.

MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararı ile 29.03.2023 tarih ve 2022/6-599 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa gerekçeli kararın tebliğ edilmesi ve süresi içerisinde hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte; gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize iade edilmek üzere, esası incelenmeyen dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesi için, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,