Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/13579 K.2025/3539

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Dosya kapsamına ve UYAP üzerinden yapılan incelemeye göre, sanık hakkında 10.11.2015 tarihinde işlediği iddia edilen "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçu nedeniyle 16.12.2015 tarihinde düzenlenen iddianame ile açılan kamu davası üzerine, Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.10.2016 tarihli ve 2016/5 Esas, 2016/381 Karar sayılı kararıyla ile 5237 sayılı TCK’nın 188/3-4.a, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 40 TL adli para cezasına hükmedildiği anlaşılmış olup; mezkur dosyanın istinaf ve temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşıldığından, mezkur dosyasının celp edilerek bu dosya içine konması ve incelenmesi,

sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilip, eylemlerin tek suç, iki ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi, belirtilen suçların zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi durumunda;

ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılması ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan “fazla olması halinde” aradaki fark kadar “ek cezaya hükmolunması”, aksi halde “ek ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde eksik araştırma ile hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR