Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/13844 K.2023/1514

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.02.2021 tarihli ve 2020/459 Esas, 2021/39 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ile üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 01.04.2021 tarihli ve 2021/792 Esas, 2021/486 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz başvurusunun esastan reddi yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3. Kararın usule ve yasaya aykırı olduğuna,

4. Delillerin eksik ve hukuka aykırı olarak toplandığına,

5. Sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik hükmünün hukuken hatalı olduğuna,

6. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Usulüne uygun şekilde alınan arama kararına istinaden; sanığın üzerinde ve ikametinde ele geçirilen esrar maddelerinin kişinin yıllık kullanım sınırları içerisinde kalması ve sanığın idrarında da uyuşturucu esrar maddesi kullandığı yönünde tespitin bulunmasına rağmen; sanık hakkında yapılan detaylı ihbar ve kolluk kuvvetlerinden alınan bilgilerle uyumlu olarak sanığın ikametinde uyuşturucu esrar maddesinin ele geçirilmiş olması ayrıca evde yine hassas terazinin mevcut olması, ele geçirilen hassas terazi üzerinde metamfetamin ve hint keneviri kalıntısının bulunması,

ayrıca kendisi ile aynı konumda bulunan diğer sanık ...'ın Cumhuriyet savcılığında vermiş olduğu dosyadaki ihbar tutanakları ile kolluk kuvvetlerinde elde edilen bilgiler ile uyumlu ifadesinde kendi kullanımında olan araçta ele geçirilen esrar maddesinin bir kısmını diğer sanığa getirdiğini beyanı ve elde edilen uyuşturucu maddenin niteliği (MDMB-4EN-PINACA) de değerlendirilmekle, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanması suretiyle sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde, sanığın ikametinde ele geçirilen hassas terazide THC ve metamfetamin kalıntısı tespit edilmesi, ikamette ele geçen kişisel kullanım sınırlarındaki MDMB-4EN-PINACA etken maddesini içeren bonzai maddesini ticari amaçla bulundurduğuna dair savunmasının aksini gösterir delil bulunmadığı anlaşıldığından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamında göre; Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükmünün uygulanmasına, aramanın hukuka uygun olarak yapıldığına, delillerin tespit ve tayinine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığına anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1. Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi ilişkin kısmın tamamen çıkartılmasına ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği ve bu çerçevede tayin edilen hapis ve adli para cezaları üzerinden gerekli indirim yapılarak düzeltmelerin yapıldığı anlaşılmasına rağmen; sanık ... hakkında düzenlenen hükmün 5 inci paragrafında sanığın neticeten 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00TL adli para cezası ile cezalandırılması şeklinde gerekli düzeltme yapılmayarak aynen bırakılması suretiyle hükmün eksik bırakılması,

2. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı” yerine “ yine hapse çevrileceğinin ve ve 5275 sayılı Yasanın 106/3 maddesi gereğince hakkında işlem yapılacağının kendilerine ihtarına" ibaresi yazılmak suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 01.04.2021 tarihli ve 2021/792 Esas, 2021/486 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün;

1. Sanık ... hakkında düzenlenen hükmün 5 inci paragrafında yer alan " sanığın NETİCETEN 12 YIL 6 AY HAPİS ve 25.000 TL ADLİ PARA CEZASIYLA CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin çıkartılması ve yerine "sanığın neticeten 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına"

2. Sanık ... hakkında verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmında "...yine hapse çevrileceğinin ve 5275 sayılı Yasanın 106/3 maddesi gereğince hakkında işlem yapılacağının kendilerine ihtarına" ibaresinin çıkartılması ve yerine “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,