Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/14384 K.2025/13204

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.06.2025 tarihli ve 2024/6-282 Esas, 2025/267 Karar sayılı kararında.

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un "Temyiz ve karar düzeltme" başlıklı 8/1. maddesinde düzenlenen, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere,

305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır." hükmü ile Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar CMUK'un, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında ise CMK'nın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanacağının öngörüldüğü,

bu nedenle temyiz denetiminden geçerek kesinleşmiş hükümlere yönelik olarak yapılan uyarlama yargılaması üzerine verilen kararların, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilmiş olması halinde de, daha önce Yargıtay denetiminden geçmeleri nedeniyle yine temyiz yoluna tabi olduğu belirtilmekle, Tebliğnamedeki iade düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Hükümlü hakkında; "teşekkül halinde eroin satmak" suçundan 765 sayılı TCK'nın ilgili hükümleri uyarınca kurulan mahkumiyet hükmünün Yargıtay 5. Ceza Dairesince onanmak suretiyle 20.03.1985 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün talebi üzerine söz konusu hükmün kesinleşmesinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5252 sayılı Kanun’un 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu lehe olan 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı TCKnın ilgili hükümleri uyarınca "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan ek karar ile mahkumiyet hükmü verildiği anlaşılmakla;

Kesinleşen hükme, dosyadaki delillere, 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı TCK'nın lehe olduğunun belirlenmesine ve kararın gerekçesine göre; hükümlünün yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, uyarlama yargılaması sonucu verilen hükmün oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,