KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2021/1447 E., 2021/3779 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mart 2021
- Mahkeme
- ERZURUM Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hükümler
- a) Mahkûmiyet: Yüksekova Ağır Ceza Mahkemesinin 21/03/2019 tarihli 2018/357 esas ve 2019/109 sayılı kararı
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
b) Düzeltilerek istinaf isteminin esastan reddi; : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 02/10/2019 tarihli, 2019/1812 esas ve 2019/1124 sayılı kararı
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
A) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen düzeltilerek istinaf talebinin esastan reddine ilişkin hükme yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:
Sanık müdafiinin yokluğunda verilen ve 14.12.2019 tarihinde sanık müdafiine tebliğ edilen hükmün, 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen onbeş günlük yasal temyiz süresinden sonra 23/01/2020 tarihinde sanık tarafından temyiz edildiği anlaşıldığından, sanığın temyiz isteğinin CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,
B) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen düzeltilerek istinaf talebinin esastan reddine ilişkin hükmün incelenmesinde:
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,
Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik düzeltilerek istinaf isteminin esastan reddine dair Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2021/1447, K. 2021/3779, 22 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama