Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/1465 K.2021/5746

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/02/2019 tarihli ve 2018/315 esas, 2019/147 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 07/01/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Şüpheli ... hakkında, 16/05/2014 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 11/07/2017 tarihli, 2015/28920 soruşturma, 2017/535 sayılı karar ile.

5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği,

kararın 22/07/2017 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, 08/08/2017 tarihinde kesinleşmesinden sonra 20/11/2017 tarihinde infazı için Denizli Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2-Denizli Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 21/11/2017 tarihli ve 2017/1627 DS sayılı çağrı yazısının 24/11/2017 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği,müdürlüğe başvurduğu, 29/11/2017 tarihinde Yükümlü Ön Bilgilendirme Formu imzalatılarak tedbirin infazına başlandığı, yükümlünün aynı tarihte hastaneye sevkedildiği, hastanede altı oturumluk tedavi programına alındığı, Denizli Devlet Hastanesinin 12/02/2018 tarihli raporunda, uyuşturucu madde kullanımına devam etmesi nedeniyle tedavi programına uyumsuz olduğunun bildirilmesi üzerine İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 22/02/2018 tarihli kararı ile dosyanın kapatılmasına karar verildiği,

3-Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca 28/02/2018 tarihinde erteleme kararının kaldırılmasına karar verilerek 02/03/2018 tarihli ve 2018/8880 soruşturma, 2018/2972 esas, 2018/2179 sayılı iddianame ile şüphelinin 5237 sayılı TCK’nın 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4-Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 19/02/2019 tarihli ve 2018/315 esas, 2019/147 sayılı kararı ile, sanığın 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 12/03/2019 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11/07/2017 tarihli ve 2015/28920 soruşturma, 2017/535 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin erteleme süresinde tekrar uyuşturucu madde kullandığı gerekçesiyle Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 02/03/2018 tarihli ve 2018/8880 soruşturma, 2018/2972 esas, 2018/2179 sayılı iddianamesiyle kamu davasının açılması üzerine,

sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/02/2019 tarihli ve 2018/315 esas ve 2019/147 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre;

1-Suç tarihi olan 16/05/2014 tarihi itibari ile yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, anılan Kanun'un 7/2. maddesi uyarınca suç tarihi itibari ile sonuç ceza yönünden sanığın lehine olan kanun maddesinin uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğu,

bu nedenle ceza miktarının suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve ceza miktarı itibari ile sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesinde yer alan ceza miktarına göre temel cezanın “2 yıl hapis” olarak belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmedilmesinde,

2-Sanığın cezalandırılmasına konu suçun 16/05/2014 tarihinde işlenmesine karşın, gerekçeli karar başlığında, deneme süresi içerisinde tekrar uyuşturucu madde kulladığına ilişkin Denizli Devlet Hastanesinin ihbar yazısının tarihi olan 14/02/2018 tarihinin suç tarihi olarak gösterilmesinde; isabet görülmemiştir.” denilerek 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/02/2019 tarihli ve 2018/315 esas ve 2019/147 sayılı kararının bozulması istenilmiştir. C-)Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında 16/05/2014 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 11/07/2017 tarihli ve 2015/28920 soruşturma, 2017/535 sayılı karar ile.

5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, kararın kesinleşmesinden sonra infaz işlemlerine başlandığı, Denizli Devlet Hastanesinin 14/02/2018 tarihli yazısı ile, 12/02/2018 tarihli raporunda, uyuşturucu madde kullanımına devam etmesi nedeniyle tedavi programına uyumsuz olduğunun bildirilmesi üzerine İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 22/02/2018 tarihli kararı ile dosyanın kapatılmasına karar verildiği,

Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 02/03/2018 tarihli ve 2018/8880

soruşturma, 2018/2972 esas, 2018/2179 sayılı iddianamesiyle kamu davasının açılması üzerine, Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/02/2019 tarihli ve 2018/315 esas, 2019/147 sayılı kararı ile sanığın 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

1-Suç tarihi olan 16/05/2014 tarihi itibari ile yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, suç tarihinden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, anılan Kanun'un 7/2. maddesi uyarınca suç tarihi itibari ile sonuç ceza yönünden sanığın lehine olan kanun maddesinin uygulanmasının yasal zorunluluk olduğu,

bu nedenle ceza miktarının suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve ceza miktarı itibari ile sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesinde yer alan ceza miktarına göre temel cezanın “2 yıl hapis” olarak belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

2-Sanığın cezalandırılmasına konu suçun 16/05/2014 tarihinde işlenmesine karşın, gerekçeli karar başlığında, deneme süresi içerisinde tekrar uyuşturucu madde kullandığına ilişkin Denizli Devlet Hastanesinin ihbar yazısının tarihi olan 14/02/2018 tarihinin suç tarihi olarak gösterilmesi,

kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-)Karar:

Açıklanan nedenlerle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/02/2019 tarihli ve 2018/315 esas ve 2019/147 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,