Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/15252 K.2023/2183

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2021 tarihli ve 2019/295 Esas, 2021/171 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2021/1594 Esas, 2021/1651 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına, 2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 3. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde sanığın, alıcı Baybars'a poşet uzattığı, Baybars'ın da poşeti burnuna götürüp koklayarak avucunda tuttuğunun kolluk kuvvetlerince görülmesi üzerine durdurulan alıcıda uyuşturucu maddenin ele

geçirildiği, devamında sanığın yakalandığı ve yapılan üst aramasında esrar satışından elde edilen 20,00 TL paranın ele geçirildiği, kovuşturma aşamasında bilinen adreslerine göre tanığın beyanının tespiti için işlem yapıldığı ancak tanığın adresinde bulunmaması nedeni ile beyanının alınamadığı, tutanak tanıklarının alınan beyanlarında tutanak içeriğini doğrulayarak,

sanığın ailesi ile birlikte Kemeraltı'nda bulunan işyerinde uyuşturucu satışı yaptığına ilişkin olay tarihinden 1 hafta önce ihbarın geldiğini beyan ettikleri anlaşılmakla, sanığın adli sicil kaydı ve UYAP sisteminden yapılan incelemede başka suçlardan hakkında kovuşturmaların bulunması ve dosyaya yansıyan olumsuz kişilik özellikleri dikkate alınarak sanık hakkında takdiri indirim hükümleri uygulanmayarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumun gözetilmemesi ve adli emanetteki paranın müsaderesine karar verilirken madde numarasının belirtilmemesi hukuka aykırı görülerek İlk Derece Mahkemesi bu hükümler yönünden düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri bu yönleriyle yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Sanıkta ele geçen ve Adli Emanetin 2019/9810 sırasında kayıtlı olan 20,00 TL paranın, suçtan elde edildiğine ilişkin yeterli delil bulunmadığı halde müsaderesine karar verilmesi hukuka aykırı olduğu, Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2021/1594 Esas, 2021/1651 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Hüküm fıkrasının kazanç müsaderesine ilişkin bölümünün çıkarılarak yerine “Adli Emanetin 2019/9810 sırasında kayıtlı olan sanıktan elde edilen 20,00 TL paranın suçtan elde edildiği sabit olmadığından, sanığa iadesine,” ibaresinin yazılması,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,