Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/15513 K.2023/1783

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2021 tarihli ve 2020/557 Esas, 2021/21 Karar sayılı kararı ile İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/448 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/448 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.04.2021 tarihli ve 2020/248 Esas, 2021/226 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 17.06.2021 tarihli ve 2021/1594 Esas, 2021/1821 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiileri temyiz sebepleri özetle

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

21.07.2020 tarihli olaya ilişkin:

Olay tarihinde devriye görevini yapan emniyet güçlerinin şüpheli hareketleri üzerine göz takibine aldığı sanığın polisi farkederek bir duvarın dibine cebinden çıkardığı beyaz cisimleri fırlattığı, yakalanmasına müteakip duvar dibine attığı maddenin incelenmesinde daralı ağırlığı 23 gram gelen 8 parça halinde ve kriminal raporuna göre sentetik kannabinoid olduğu belirlenen uyuşturucu madde olduğunun anlaşıldığı,

29.09.2020 tarihli olaya ilişkin:

Olay günü emniyet birimlerine sokak üzerinde uyuşturucu satışı yapıldığına dair ihbar gelmesi üzerine Halay Sokak civarına giden emniyet güçlerinin tanık E. B.'ı şüpheli hareketler sergilemesi nedeniyle göz takibine aldığı, bir süre sonra E.'in sanık ... ile buluştuğu ve E.'in sanığa birşey uzattığı, sanığın da bunu aldığı ve...'ın da elinde birşey olduğunun görülmesi üzerine şahıslara müdahale edildiği, bu sırada...'ın elindekini yere attığının görüldüğü, sanığın attığı maddenin ve daha sonra ikametinde usulüne uygun arama neticesinde ele geçen 2,2 gram maddenin sentetik kannabinoid olduğunun kriminal raporuyla tespit edildiği, tanık E.'in soruşturma beyanında sanıktan uyuşturucu madde almak için 40,00 TL verdiğini ancak polis gelince maddeyi alamadığını beyan ettiği,

İlk olayda sanığın kaçarken yere attığı maddelerin günlük kullanım sınırının çok üzerinde ve satışa hazır şekilde paketlenmiş olması nedeniyle sanığın eyleminin satış için bulundurma olduğu, ikinci eyleminin de olay yerinde sanıktan ele geçirilen madde ile sanığın evinde ele geçirilen maddelerin nitelik itibariyle aynı oluşu ve tanık E.'in beyanları birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti olduğu, her iki olayda da suça konu maddelerin alınan kriminal raporlarına göre "Sentetik Kannabinoidler" grubunda yer alan aynı nitelikte maddeler olduğunun anlaşıldığı,

sanığın 21.07.2020 tarihinde uyuşturucu madde ile yakalanmasının ardından ikametinde herhangi bir arama işleminin gerçekleştirilmediği, bu kapsamda sanığın 29.09.2020 tarihli eyleminde satış için bulunduğu maddelerin daha önce üzerinde yakalanan maddelerin devamı mahiyetinde olup olmadığı yönünde sanık lehine şüphe hasıl olduğu anlaşılmakla bu durumun sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği kanaatine varılarak,

Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin 30.09.2020 tarih ve 2020/1131 Esas ve 2020/4571 Karar sayılı ilamı da hükme dayanak alınmak sureti ile her iki eylemin tek suç olarak değerlendirilmesi gerektiği anlaşıldığından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmasına yer olmadığı değerlendirilerek atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve suçun sübutuna, dosyadaki delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli oluşuna ve delil değerlendirmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 17.06.2021 tarihli ve 2021/1594 Esas, 2021/1821 Karar sayılı kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza

Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,