Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/15617 K.2023/1834

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.02.2020 tarihli ve 2019/641 Esas, 2020/90 Karar sayılı kararı ile İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/196 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/196 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.07.2020 tarihli ve 2019/196 Esas, 2020/142 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis ve 37.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

C.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 29.04.2021 tarihli ve 2021/227 Esas, 2021/1135 Karar kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi, 62 nci maddesi,

52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın esas ve usul hükümlerine aykırı olduğuna,

2. Yeterli delil bulunmadığına,

3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

22.08.2018 tarihinde isminin gizli kalmasını isteyen bir kişinin 0536... sayılı numara ile uyuşturucu madde satıldığını ve aynı numaradan gelen mesajları görevlilere göstererek uyuşturucu madde kullanmaya teşvik ettiğini, şahısların araç ile uyuşturucu madde satışı yaptıklarını beyan etmesi üzerine ihbarı değerlendiren görevlilerin mezkur aracı tespit edip, durdurduklarında aracın şoför koltuğunda hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen temyiz dışı diğer sanık ...'un, sağ ön koltuğunda ise sanığın bulunduğu,

araçta yapılan aramada 3 adet kırmızı reçete ile satılan Suboxone hap ve sağ yolcu koltuğunda baş yaslama kılıfının içinde de eroinin ele geçirildiği olayda, sanığın üzerinden ihbara konu hattın ele geçirilmesi gerekçesiyle.

21.10.2018 tarihinde ise sanık hakkında yapılan ihbara istinaden kolluk görevlilerince tertibat alınarak beklenmeye başladığı, sanığın ihbara konu kıraathaneden telefonla konuşarak çıktığı ve bir müddet sonra yanına hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan İrfan'ın geldiği,

İrfan'ın cebinden çıkardığı parayı sanığa verdikten sonra sanıktan aldığı cismi çorabının içine gizlediği ve birbirlerinden ayrıldıktan sonra İrfan'ın durdurulduğu ve üzerinde bulunan 2 parça eroini rızasıyla teslim ettiği olayda İrfan'ın olay tarihindeki beyanında eroin maddesini sanıktan aldığını beyan etmesi ve canlı teşhiste de sanığı kesin ve net olarak teşhis etmesi gerekçesiyle sanık her iki olaydan sorumlu tutularak zincirleme şekilde uyuşturucu madde satmak ve ticari amaçla bulundurmak suçunu işlediği kanaatine varılmış,

21.10.2018 tarihli olay yönünden satış yapılan yerin kamusal alanlara 200 metreden az mesafede olması nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, 22.08.2018 tarihli olay yönünden sanığın üzerinde herhangi bir suç unsuru bulunmadığı, araç içindeki uyuşturucu maddenin tüm aşamalarda temyiz dışı sanık ... tarafından sahiplenildiği ve sanığı araçta ele geçirilen uyuşturucu maddeden sorumlu tutmanın mümkün olmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiş; 21.10.2018 tarihli eylem yönünden ise suçu sabit görülerek uygulama koşulları ortadan kalktığından 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uygulanmaksızın İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, 21.10.2018 tarihli eylem yönünden suçun vasfına ve sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 29.04.2021 tarihli ve 2021/227 Esas, 2021/1135 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 15 Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,