Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/1626 K.2023/9419

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un

310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanığın 10.09.2014 tarihli eylemi ile hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığınca 25.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı 09.10.2014 tarihinde tebliğ edilmiştir.

B. Sanığın 05.05.2015 tarihli uyuşturucu madde ticareti yapma suçunda yeniden uyuşturucu madde bulundurduğu ve böylece kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali kabul edilerek Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli ve 2015/754 Esas, 2015/817 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mükerreliğe karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının onama görüşünü içerir tebliğname ile dosya Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; gereğinin yapılması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesi'nin kabulüne göre)

10.09.2014 tarihinde yapılan bir ihbar üzerine yazılı emri ile sanığın evinde yapılan aramada 3 kök hint keneviri ele geçirildiği, 24.09.2014 tarihinde izinsiz hint keneviri ekme suçu ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunun tefrikine karar verildiği, sanık hakkında Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 25.09.2014 tarihli 2014/13975 soruşturma, 2014/12 karar sayılı kararı ile

sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan dava açılmasının ertelenmesine karar verildiği, kararın 09.10.2014 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, erteleme kararı gereğince Kahramanmaraş Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 2014/907 D.S.

Sayılı dosyası üzerinden denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına başlandığı, ancak 05.05.2015 tarihinde KOM Şube Müdürlüğü tarafından yapılan arama esnasında sanığın içerisinde bulunduğu araçta yeşil ve siyah renkli birbirine bantlanmış poşet içerisinde gazete kağıdına sarılı vaziyette esrar olduğu değerlendirilen uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan soruşturma başlatıldığı ve bu suçtan kamu davası açıldığı,

Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.09.2015 tarih, ....Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapmak veya sağlamak suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın denetim süresi içerisinde uyuşturcu madde bulundurduğunun anlaşılması üzerine hakkındaki kamu davası açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan kamu davası açılarak sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında 10.09.2014 tarihli eylem nedeniyle, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, 25.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa 09.10.2014 tarihinde tebliğ edildiği ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına başlanıldığı, sanığın 05.05.2015 tarihli eylemi ihlal kabul edilerek kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırıldığı ve 17.11.2015 tarihli iddianame düzenlenerek kamu davası açıldığı anlaşılmakla;

10.09.2014 tarihli olaya ilişkin sanığın soyut beyanları dışında uyuşturucu madde kullanma suçunu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, 10.09.2014 tarihli olaya ilişkin beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR