Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/16732 K.2023/5064

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2020/359 Esas, 2021/132 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 63 üncü maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 9 yıl 7 ay hapis ve 29.160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 07.07.2021 tarihli ve 2021/957 Esas, 2021/1158 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemlerinin süresinden sonra yapılması nedeniyle ret yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine, 2. Sanık hakkında hafifletici sebeplerin gözetilmediğine, 3. Sanığın savunma beyanlarının duruşma tutanaklarına geçmediğine, 4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü sanığın otobüsle ...'dan ...'ya 16 numaralı koltukta seyahat ettiği, sanığa ait valizin de 16 numaralı bagaj fişine kaydedildiği ancak ... Pirinçlik mevkiinde yapılan jandarma

kontrolünde sanığın arama kaydının bulunduğunun anlaşılması üzerine sanığın kolluk görevlilerince otobüsten indirilerek götürüldüğü, otobüsün ise ...'ya hareket ettiği, burada otobüsün bagajından ağır kokular gelmesi üzerine otobüs şoförünün koku gelen valizi incelemesi üzerine polisi aradığı ve valizde net 5.975 gram esrar maddesinin ele geçirildiği olayda; tutanak tanıklarının beyanları, sanığın kovuşturma aşamasında uyuşturucu maddenin kendisine ait olduğunu kabul etmesi, teşhis tutanağı, tanıklar... ve ...un beyanları, otobüs yolcu fişi ve bagaj fişi ile kamera görüntüleri hep birlikte değerlendirildiğinde;

kişisel kullanım miktarının çok üzerinde olan esrar maddelerini ...'dan ...'ya götürmek isteyen sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti suçunu oluşturduğu sabit görülerek sanığın etkin pişmanlığa yönelik beyanlarının mahiyeti incelendiğinde, sanığın önce suçlamaları kabul etmediği,

sanık hakkında alınan kamera görüntüleri, tanık anlatımları, bagaj fişi ve biletin incelenmesi neticesinde sanığın eylemlerinin açığa çıkarıldıktan sonra sadece etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak maksadıyla soyut nitelikte beyanlarda bulunduğu ve suçun aydınlatılmasına yardım etmediği anlaşıldığından sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması mümkün görülmemiş; sanıktan ele geçirilen uyuşturucu madde miktarı ve suçun nakil esnasında işlenmiş olması da dikkate alınarak sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.06.2021 tarih, 2018/16-566 Esas ve 2021/274 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, "5271 sayılı Kanun'un 331 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca adli tatilde sürelerin işlemeyeceği kuralına, söz konusu madde metninde tutuklu işler yönünden açık istisna getirilmediği, bu kuralın tutuklu - tutuksuz iş ayrımı yapılmaksızın uygulanması gerektiği", hususu da dikkate alındığında, somut olayda Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık müdafiine 19/07/2021 tarihinde tebliğ edildiği,

5271 sayılı Kanun'un 331 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince temyiz süresinin adli tatil içerisinde işlemediği ve anılan sürenin son gününün adli tatil içine denk gelmesi halinde bu sürenin tatilin bitiminden itibaren üç gün uzayacağı, adli tatilin 31.08.2021 tarihinde sona erdiği, adli tatilin bitiminden itibaren işlemeye başlayan 3 günlük uzatılmış sürenin 01.09.2021 günü

başladığı, sanık ve müdafiinin de 03.09.2021 tarihinde süresi içinde temyiz talebinde bulundukları anlaşıldığından, tebliğnamedeki temyiz isteğinin reddine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanığın duruşmada huzurda savunmasının alındığı, dosyadaki delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda, adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına yer verilmemesinin, hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; söz konusu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 07.07.2021 tarihli ve 2021/957 Esas, 2021/1158 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmına “...tahsil edileceğinin” ibarelerinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3. Ağır

Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,