Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/16995 K.2023/5613

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2020 tarihli ve 2020/99 Esas, 2020/339 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 63 üncü maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 06.05.2021 tarihli ve 2020/1302 Esas, 2021/893 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Yargıtay kararlarında 20 gram ve üzeri eroin miktarının ticaret amacıyla bulundurulduğu görüşünün benimsenmesi ve sanığın iş yerinden net eroin miktarı % 1 oranında 0,074 gram maddenin ele geçirilmesi nedeniyle eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 4. Verilen hakkaniyetsiz ve adaletsiz cezada kamu yararı bulunmadığına, 5. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan karar bulunmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulandığına, 6. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü sanık hakkında kumaş parçacısı olarak işlettiği işyerinde uyuşturucu ticareti yaptığına yönelik

kolluk kuvvetlerine iletilen ihbar üzerine arama izni doğrultusunda usulüne uygun olarak sanığın işyerinde yapılan aramada 1 adet beyaz renkli peçete kağıdına sarılı ve 19 adet ayrı ayrı kareli kağıda sarılı vaziyette uzmanlık raporu ile sabit olmak üzere daralı ağırlığı 7,4 gram, net ağırlığı 0,074 gram eroin maddesinin ele geçirildiği, sanık aşamalarda önce, metamfetamin kullandığını, başka türde bir uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmadığını, eroinin kendisine ait olmadığını ve kime ait olduğunu bilmediğini ifade etmiş ise de;

mahkeme huzurunda verdiği savunmalarında ele geçen maddelerin kendisine ait olduğunu, bu maddeleri kullanmak amacıyla satın aldığını, normalde metamfetamin kullandığını, ancak daha önce bir kere eroin de kullandığı için eroin almaya karar verdiğini, maddeleri işyerinde bıraktığını ifade etmiş olmakla sanığın çelişkili ve suçtan kurtulmaya veya daha az ceza almaya yönelik olarak ifadelerine tahlillerinde sanığın kanında Amfetamin, Metamfetamin ve MDMA(Ecstasy) maddelerinin bulunup eroin maddesine rastlanılmaması sebebiyle itibar edilmediği olayda;

sanığın iş yerinde uyuşturucu madde sattığına ilişkin ihbarın varlığı, yapılan aramada ele geçen maddelerin satışa hazır ayrı ayrı paketlenmiş oluşu, maddelerin eroin oluşu, ele geçen madde miktarı, sanığın çelişkili aşama beyanları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın “ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurma” suçunu işlediği kabul edilerek olay yeri görgü ve tespit tutanağı ile sanığın iş yerine 15 metre mesafede ilkokul olduğu tepitinden bahisle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca artırım yapılması iddianame ile talep olunmuş ise de;

sanığa ait işyerinin umumi veya umuma açık bir yer olmadığının değerlendirildiği, sanığın denetim süresi içerisinde Gaziantep 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/333 Esas, 2017/4 Karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezasına mahkûm olması sebebiyle verilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca ikinci defa mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,

hapis cezasının infazında 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosyadaki delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla;

sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 06.05.2021 tarihli ve 2020/1302 Esas, 2021/893 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,