Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/17068 K.2023/5512

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2021 tarihli ve 2021/3 Esas, 2021/50 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesi uyarınca 16 yıl 6 ay hapis ve 45.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 02.07.2021 tarihli ve 2021/1518 Esas, 2021/1507 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan ayrı soruşturma yürütülen ve mahkemece tanık olarak dinlenen ... ve ...'un ayrıca haklarında yürütülen hırsızlık suçu soruşturması kapsamında alınan savunmalarında hırsızlık suçuna konu televizyonu sanığa uyuşturucu karşılığında verdiklerini beyan etmeleri üzerine, sanığın alınan yazılı arama emri uyarınca ikametinde arama yapılmak için adresine gidildiğinde sanığın ikametinden dışarıya doğru bir adet naylon poşet attığı, poşet içerisinde net 15,975 gr esrar ile 0,48 gr eroinin ele geçirildiği, ayrıca Adli Tıp Kurumu ...

Grup Başkanlığı tarafından düzenlenen rapora göre tanıklar ... ve ...'dan alınan kan ve idrar örneklerinde de uyuşturucu maddenin tespit edildiği ve sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkralarında düzenlenen uyuşturucu madde ticareti yapmak suçunu oluşturduğu,

sanığın alınan savunmasında ikametgahında ele geçen maddeleri kullanmak için bulundurduğunu beyan ettiği, tanıklar ... ve ...'in kolluk ve savcılık aşamalarında vermiş oldukları ifadelerinde çalmış oldukları televizyonu önceden uyuşturucu madde sattığını bildikleri sanığın evine götürerek televizyonun karşılığında yaklaşık 200 TL değerinde 3-4 içimlik eroin maddesi aldıklarını beyan ettikleri,

bu beyanlarının kolluk aşamasında avukat huzurunda olduğunun ve tanıkların çalmış oldukları televizyonun da sanığın evinde çıkması ve sanığın ikametgahında yapılan aramada ele geçirilen maddelerin çeşitliliği de dikkate alındığında sanığın satmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurduğunun sabit olduğu, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde sayılan hususlar dikkate alınarak alt hadden uzaklaşılmak suretiyle hapis ve adli para cezası temel ceza olarak belirlendiği,

uyuşturucu maddenin eroin olması sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un dördüncü maddesinin (a) bendi uyarınca arttırım yapıldığı ve sanığın sabıka kaydından anlaşılan olumsuz kişiliği ve cezanın geleceği üzerindeki olası etkisi nazara alınarak 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca indirim yapılmadığı,

sanığın tekerrüre esas Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/4 Esas, 2013/18 Karar sayılı ilamı ile almış olduğu 8 yıl hapis cezasının kesinleşme tarihinin 27.02.2013 olduğu ve cezanın henüz infaz edilmediği bu nedenle tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca ikinci kez tekkerrür hükümlerinin uygulandığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükümde temel ceza tayin edilirken alt hadden uzaklaşmayı gerektirir sebep bulunmamasına rağmen, yerinde olmayan gerekçe ile alt hadden uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmiş

olması nedeniyle meydana gelen hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler ile suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirleri tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin üçüncü fıkrasında "ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez" düzenlemesine yer verilmiştir.

Buna göre, sanık hakkında birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanma yasal şartlarının oluşması nedeniyle tekerrür hükümleri uygulandıktan ve tekerrür uygulanan mahkûmiyet kesinleştikten sonra, yeniden tekerrür hükümlerinin uygulanmasını gerektiren bir suçun işlenmesi halinde ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanacak ve hükümlü artık koşullu salıvermeden yararlanamayacaktır.

Ancak, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için, ilk kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi kapsamında uygulanması gerekmektedir.

Somut olayda ilk mükerrirliğin, 765 sayılı sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile oluşması ve bu suretle önceki cezanın arttırılması nedeniyle buna dayanılarak sanık hakkında ikinci defa mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması şartları oluşmadığından sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesinin,

Hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 02.07.2021 tarihli ve 2021/1518 Esas, 2021/1507 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Tekerrüre esas (10) nolu hükmünün hükümden tümüyle çıkarılarak yerine “Sanığın Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2013 kesinleşme tarihli, 2013/4 esas, 2013/18 karar sayılı ilamı nedeniyle mükerrir olduğu anlaşılmakla TCK'nın 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Dinar Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,