Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/18171 K.2023/8992

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.05.2021 tarihli ve 2021/22 Esas, 2021/189 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 06.07.2021 tarihli ve 2021/752 Esas, 2021/707 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın tekerrüre esas alınan Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinin 18.09.2017 tarihli ve 2017/76 Esas,

2017/159 Karar sayılı ilamıyla parada sahtecilik suçundan verilen 3 yıl hapis cezasına ilişkin 01.06.2018 tarihinde kesinleşen mahkûmiyet ilamında sanık hakkında tayin olunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi nedeniyle sanık hakkında 2. kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe istinaf başvurusu olmadığından eleştirilip sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; sanık müdafiince hükmün 15 günlük yasal süre geçtikten sonra temyiz edildiği, işin tutuklu olması nedeniyle adli tatil içerisinde de temyiz süresinin işleyeceği gerekçesiyle temyiz isteğinin reddi yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Suçu işlediğine dair tanık ifadesi dışında müvekkilin üzerine atılı suçu işlemiş olduğuna dair şüpheden uzak somut delil bulunmadığına, 3. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 4. Yargılamanın her aşamasında beyan ettiği üzere eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlgili kolluk birimine uyuşturucu madde satışı yapan bir grup şahıs olarak belirttiği şahısların bulundukları adres bilgisi verilmek suretiyle yapılan ihbara istinaden gerekli tertibatların alınarak belirtilen adres üzerinde fizik takip işlemlerine başlanıldığı, hazırlık ve yargılama aşamasında tanık sıfatı ile beyanlarına başvurulan alıcı şahıs konumunda bulunan ...'ın kolluk görevlilerince durdurularak suça konu metamfetamin maddesinin ele geçirildiği, alınan ifadesinde.

100,00 TL karşılığında sanık ...'den uyuşturucu metamfetamin maddesini satın aldığını, kendisine ele geçirilen uyuşturucu maddeleri satan şahsın Ejder olduğunu beyan ederek sanığı teşhis ettiği, akabinde sanık ... isimli şahısın yakalandığı ve şahıstan SUBOXONE isimli kırmızı reçeteye tabi uyuşturucu veya uyarıcı nitelikli bir adet sentetik maddenin ele geçirildiği,

sanığın aşamalarda alınan savunmalarında alıcı şahıs olan ...'a 100,00 TL karşılığında metamfetamin maddesine benzerliği nedeni ile dolandırma kastıyla aslında limon tuzu verdiğini, vuku bulan olay sebebiyle tutanak tanıklarının mahkeme huzurunda dinlenildiği ve fiziki takip olay tutanak içeriğinin doğrulandığı,

alınan kriminal uzmanlık raporuna göre alıcı şahıstan ele geçirilen suç unsuru maddenin uyuşturucu maddelerden metamfetamin maddesi olduğunun tespit edilmesi karşısında tevil yollu olarak atılı suçu kabul eden sanık savunmasında geçen sattığı maddenin limon tuzu olduğuna yönelik savunmasının gerçeği yansıtmayan, suçtan kurtulmaya yönelik, dosyada mevcut somut deliller ile bağdaşmayan ve hayatın olağan akışına uygun düşmeyen anlatımlar olduğu bu nedenle itibar edilmediği sanığın üzerine atılı suçu işlediği sonuç ve kanaatine varılarak mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükme yapılan eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.06.2021 tarihli ve 2018/16-566 Esas, 2021/274 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, "CMK'nın 331/4. maddesi uyarınca adli tatilde sürelerin işlemeyeceği kuralına, söz konusu madde metninde tutuklu işler yönünden açık istisna getirilmediği, bu kuralın tutuklu - tutuksuz iş ayrımı yapılmaksızın uygulanması gerektiği", hususu da dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin

yokluğunda verilen ve adli tatil içerisinde 11.07.2021 tarihinde tebliğ edilen hükmün, sanık müdafii tarafından 03.09.2021 tarihinde temyiz edildiği; 5271 sayılı CMK'nın 331/4. maddesinde düzenlenen, "Adli tatile rastlayan süreler işlemez. Bu süreler tatilin bittiği günden itibaren üç gün uzatılmış sayılır." şeklindeki hüküm karşısında, sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla; tebliğnamedeki temyiz isteğinin reddine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ve delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 06.07.2021 tarihli ve 2021/752 Esas, 2021/707 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

...