Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/18732 K.2023/9114

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.03.2021 tarihli ve 2021/110 Esas, 2021/121 Karar sayılı kararı ile Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/151 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/151 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

B. Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2020/151 Esas, 2021/184 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci, dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrası, ve 54 üncü maddesinin birinci, dördüncü fıkrası uyarınca 18 yıl 20 ay hapis ve 45.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2021/1483 Esas, 2021/1205 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine ve buna yönelik ilk derece mahkemesince gerekçe gösterilmediğine,

4. Hükmün gerekçesiz olduğuna,

5. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

6. Bilgi alma ve araştırma tutanağındaki kolluk görevlilerinin tanık sıfatıyla dinlenmemesi sebebiyle eksik inceleme yapıldığına,

7. 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanması gerektiğine ve buna yönelik ilk derece mahkemesince gerekçe gösterilmediğine,

8. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında kolluk tarafından edinilen bilgiler neticesinde, 10.05.2020 günü ikametinde yapılan aramada, net ağırlığı toplam 58 gram olan 5F-MDMB- PICA etken maddesini içeren sentetik kannabinoid maddesi, 14.07.2020 günü yapılan aramada, net ağırlığı toplam 81,9 gram olan sentetik kannabinoid maddesi, 1800 mililitre hacminde nikotin ile karışık MDMB-4EN-PINACA maddesi kalıntılarını ihtiva eden sentetik kannabinoid maddesi ele geçen olayda, ele geçen maddenin miktarı, uzmanlık raporu ve tutanaklar birlikte değerlendirilmiş,

ele geçen maddenin paketlenmek suretiyle satışa hazır halinde olması ve miktar itibarıyla kişisel kullanım sınırlarının çok üstünde olması, sabıkalı kişiliği nazara alındığında sanığın bir daha suç işlemeyeceği hususunda mahkemede kanaat oluşmadığı belirtilerek cezanın alt sınırından uzaklaşarak, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı gerekçesi ile mahkûmiyetine karar verildiği görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün, birleşen Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/110 Esas sayılı dosyasındaki Erzurum Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 24.02.2021 tarihli ERZ-KİM-20-02681 numaralı

uzmanlık raporunda belirtilen şahit numunelerin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmemesi, adli emanetin 2020/8254 sırasında kayıtlı suçta kullanılan eşyaların 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası yerine 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderelerine karar verilmesi,

adli emanetin 2020/7831 sırasında kayıtlı suçta kullanılan ve uzmanlık raporuna göre üzerinde sentetik kannabinoid kalıntısı bulunduğu tespit edilen jelatin ambalajın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası yerine 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi hususları eleştirlmiş ve hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında suç tarihlerinin “10.05.2020, 14.07.2020” olarak yazılması gerekirken “10.05.2020” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanığın 10.05.2020 ve 14.07.2020 tarihli eylemleri ve iddianame tarihleri değerlendirildiğinde sanık hakkında, hukuki kesinti yok ise de 10.05.2020 eylemden sonra ev araması yapılıp ifadesi alındıktan ve dolayısıyla fiili kesinti gerçekleştikten sonra suç işleme kararı yenilenerek 14.07.2020 tarihli eylemin gerçekleşmiş olması karşısında iki ayrı suçtan ayrı ayrı ceza verilmesi gerekirken eylemlerin zincirleme suç olarak değerlenmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, suçun sübutuna etkili eksik inceleme bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2021/1483 Esas, 2021/1205 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan

temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,