Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/19113 K.2022/6226

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre, tebligatın bilinen en son adrese yapılması gerektiği, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip tebligatın bu adrese yapılması gerektiği gözetilmeksizin, sanığa yokluğunda verilen, Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/05/2016 tarih 2016/332 esas 2016/604 karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararının, bilinen son adresi olan “Karadeniz mah.

1157 sok.

Bina no:3 Kat no:2 Daire no: 2 Gaziosmanpaşa/İstanbul” adresine Tebligat Kanunu 10. maddesi uyarınca tebliğe çıkartıldığı, tebligatın adresten taşındığından bahisle bila tebliğ iadesi üzerine, adres araştırması yapılmadan ve mernis adresi tespit edilmeden bilinen en son adres olan yukarıda belirtilen adrese, Tebligat Kanunu 35. maddesi uyarınca tebliğ edilmesi sebebiyle yapılan tebligatın usulsüz olduğu, dolayısı ile 23/05/2016 tarihli kararın kesinleşmediği buna bağlı olarak Mahkemenin daha sonra yapmış olduğu işlemlerin hukuki geçerliliğinin bulunmadığı ve "yok" hükmünde olduğu anlaşıldığından,

sanığın 15/01/2019 tarihli temyiz dilekçesinin 23/05/2016 tarih 2016/332 esas 2016/604 karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik itiraz dilekçesi niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;