Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/20091 K.2022/7008

Sanık hakkında 13/08/2007 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 30/07/2008 tarihinde 10 ay hapis cezası ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, sanığın tedbirin gereklerine uygun davranması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/5 madde gereğince 02/03/2016 tarihli ek kararı ile sanık hakkında açılan davanın düşülmesine karar verildiği, bu kararın kanun yararına bozma talebi sonucu Dairemizin 21/06/2018 tarihli kararı ile bozulduğu ve bozma sonrası 12/10/2018 tarihli ek karar ile 02/03/2016 tarihli ek kararının ortadan kaldırılmasına karar verildiği görülmekle;

“Mahkûm olduğu hapis cezasının infaz edilmiş sayılması hususlarında kanun yararına bozma sonrası yeni esasla ele alınan dosyasında gereğinin takdir edileceği, bu dosya açısından usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılan sanık hakkındaki bu davanın düşürülmesine yönelik düzenlenen 2013/137 esas 2014/66 karar ve 24/08/2018 tarihli ek kararın ortadan kaldırılmasına gerektiği anlaşılmakla” gerekçesiyle mahkemece sanık hakkında "ek kararının ortadan kaldırılmasına" şeklinde verilen karar CMK'nun 223. maddesi anlamında temyize konu olabilecek hüküm niteliğinde bulunmadığından, sanığın bu karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 31/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.