Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/2060 K.2021/5135

b) Süre yönünden red; İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 10.11.2014 tarih – 2013/518 esas ve 2014/279 karar

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Sanık ... hakkında “ uyuşturucu madde ticareti yapma ” suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Sanığın yokluğunda verilen ve sanığa bizzat 21 Ağustos 2014 tarihinde tebliğ edilen hükmün süresinden sonra 14.10.2014 ve daha sonraki tarihli dilekçeleri ile 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra temyiz edildiği anlaşıldığından, kanuna uygun olarak verilen 10.11.2014 tarihli " temyiz talebinin reddine " ilişkin ek kararın ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında “ uyuşturucu madde ticareti yapma ” suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Hüküm fıkrasında sanık hakkında TCK’nın 188/3. maddesi uyarınca temel cezanın 5 yıl hapis 60 gün adli para cezası olarak tayin edildiği, TCK’nın 192/3. maddesi uyarınca ½ oranında indirim yapıldığında 2 yıl 6 ay hapis ve 30 gün adli para cezası yerine 2 yıl 6 ay hapis ve 25 gün adli para cezası olarak belirtilmişse de, TCK’nın 62 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 2 yıl 1 ay hapis ve 25 gün adli para cezası yazılarak sonuç cezanın doğru hesaplanması nedeni ile bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, CMUK’nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca giderilmesi mümkün bulunduğundan;

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine "Sanık hakkında, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK’ nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler gözetilerek, oluşan duruma göre, TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına", ibaresinin yazılması,