Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/2068 K.2022/2708

27/06/2018 - 2017/238 esas ve 2018/170 karar b) Bozma: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 23/10/2018 - 2018/183 esas ve 2018/216 sayılı kararı c) Bozma ilamına uyarak yeniden mahkûmiyet: Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesi, 14/11/2019 - 2019/20 esas ve 2019/410 karar d) İstinaf başvurularının eleştirili esastan reddi; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 04/11/2020 - 2020/2214 esas ve 2020/1978 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

1- Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesinden sonra, sanığın Ordu E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünden gönderdiği 26/01/2021 tarihli dilekçesindeki “dosyamın onaylanması için temyiz hakkımdan feragat etmek istiyorum ...” şeklindeki talebinin ve sonraki taleplerinin, temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

2- Sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlerin incelenmesinde;

Kararın sanık ... müdafiine 24/11/2020 tarihinde tebliğ edildiği, dosyanın incelenmesinde Samsun Barosu Başkanlığı'nın 26/02/2021 tarih, 2021/181 sayılı yazısı ile sanık müdafiinin 09/12/2020 tarihinde Samsun 1. Sulh Ceza Mahkemesi Hakimliğinin 2020/545 sorgu sayılı ile kararı ile tutuklandığı anlaşıldığından sanığın 19/01/2021 tarihli dilekçesinin temyiz mahiyetinde ve süresinde olduğu kabul edilerek tebliğnamedeki temyiz isteminin süre yönünden reddi düşüncesine iştirak edilmeyip sanığın temyizi yönünden dosya incelenmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ... müdafiinin ve sanık ...'in dilekçelerinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında birden fazla nitelikli halin gerçekleştiğinin hüküm fıkrasında belirtilmesine rağmen temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlere ilişkin istinaf taleplerinin eleştirilerek esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararları eleştiri dışında hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... müdafii ile sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

3- Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın 03/08/2017, 19/08/2017 ve 26/08/2017 tarihli olaylardan sorumlu tutulduğu ve hakkında TCK'nın 188/3, 188/4-a-b , 43 ve 62 maddelerinin uygulandığı; ancak sanığın sorumlu tutulduğu 03/08/2017 tarihli olay bakımından, dosya içindeki iletişim tespit çözüm tutanakları, tanık ...'ın beyanı, olay tutanağı, fiziki takip tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre;

sanığın, 03/08/2017 tarihli olayda uyuşturucu madde temin etmeye çalışan tanık ...'ın sanık ... ile buluşmasını sağlamak için yönlendirmekten ibaret eyleminin diğer sanık ...'ın eylemine TCK’nın 37. maddesi kapsamında iştirak olarak kabul edilemeyeceği, TCK'nın 39/2. maddesi uyarınca "suçun işlenmesine yardım eden" konumunda bulunduğu ve bu eylem yönünden sanık hakkında TCK'nın 188/3,188/4-a ve 39.maddelerinin uygulanacağı,

diğer eylemlerinin ise TCK'nın 188/3 .maddesi kapsamında kaldığı anlaşıldığından sanığın sorumlu tutulduğu eylemler yönünden ayrı ayrı uygulama yapıldıktan sonra daha ağır sonuç doğuran suçu esas alınarak takdir edilecek temel ceza üzerinden TCK'nın 43. maddesi uyarınca artırma da yapılarak belirlenecek ceza ile hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Zincirleme suç kapsamında ikiden fazla eylemi sabit olan sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi uygulanırken 1/3 oranında artırım yapılması gerekirken 1/4 oranında artırım yapılmak suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

3- Sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin" ihtarı belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olup, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 04/11/2020 tarih, 2020/2214 esas ve 2020/1978 sayılı kararı hukuka aykırı bulunduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK’nın 307/4. maddesi uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca dosyanın Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine,