KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2021/2319 E., 2022/2725 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Mart 2022
- Mahkeme
- İZMİR Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hüküm
- 1- Mahkûmiyet: Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesi 27/11/2018 - 2018/182 esas ve 2018/315 karar
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
2- İstinaf isteminin eleştirilerek düzeltilerek esastan reddi kararı : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi, 28/10/2020 - 2020/2007 esas ve 2020/2808 karar
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Sanık ... müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin talebinin 696 sayılı KHK ile 5271 sayılı CMK’nın 299. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.
Bölge Adliye Mahkemesince sanık ... yönünden hükmün 2/7 paragrafının ve yine sanık ... yönünden paragraf ve bend numarası da yanlış yazılarak 2/7 paragrafının TCK'nın 52/4 maddesinin son cümlesi itibariyle düzeltme yaparken ilk derece mahkemesince 31.240 TL olarak hükmedilen adli para cezasının 16.660 TL olarak düzeltilmek suretiyle istinaf isteminin reddine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni olarak sayılmamıştır.
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,
Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlere ilişkin istinaf talebinin eleştirilerek düzeltilerek esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2021/2319, K. 2022/2725, 8 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama