Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/2416 K.2023/9986

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Uzunköprü Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2016 tarihli ve 2015/657 Esas, 2016/25 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğu uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; usul ve yasaya uygun hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

Mahkemece, olay tarihinde sanık ...'in Uzunköprü Kız Meslek Lisesinin yaklaşık 50 metre ön kısmında bulunan parktan çıkarak hızlı adımlarla yürüdüğünün fark edilmesi üzerine ilgili kolluk görevlileri tarafından durumundan şüphelenilerek durdurulduğu,

pantolonunun çakmak cebindeki şişkinliğin ne olduğu sorulduğunda sanığın iddianameye konu 06.11.2015 tarihli uzmanlık raporu ile uyuşturucu madde olduğu tespit edilen kağıda sarılı uyuşturucu maddeyi çakmak cebinden çıkararak görevli kolluk birimlerine teslim ettiği, sanığın alınan ifadesinde eylemini ikrar ettiği, sanığın bu şekilde kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurarak üzerine atılı suçu işlediği vicdani sonuç ve kanaatine varılarak sanığın cezalandırılmasına karar verilmekle,

07.01.2016 tarihli celsede incelenerek zabta geçirilen Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesi 2015/428 Esas ve Uzunköprü 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/129 Esas sayılı dosyaları dikkate alındığında, sanığın hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan birden fazla mahkûmiyet kararı verilmiş olması kapsamında sanığın sabıka kaydı itibariyle ve dosya kapsamı itibariyle suç işleme eğilimi ve sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde bir daha suç işlemeyeceği yönünde yeterli vicdani kanıyı oluşturacak düzeyde pişmanlığı ya da davranışları gözlenmediğinden,

sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme kararı verilmesine yer olmadığı anlaşıldığı gerekçesi ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde; İddianame içeriğinde, sanık hakkında daha önce işlediği aynı suçtan dolayı verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlal nedeniyle kaldırılarak kamu davası açıldığından bahisle, 12.10.2015 tarihli inceleme konusu bu suç nedeniyle doğrudan 19.11.2015 tarihinde kamu davası açıldığının belirtildiği ancak, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) sorgulamasında sanık hakkında, daha önce verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının içeriği, tebliği ya da kesinleşme tarihine ilişkin herhangi bir bilgiye yer verilmediği ve bu evrakın incelenen dosya arasında da bulunmadığı anlaşılmakla,

Sanık hakkında daha önce, aynı nitelikteki başka bir suç nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının ihlali üzerine açılan kamu davasında verilen hüküm, aynı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında doğrudan dava açma koşulunun oluşup oluşmadığı yönünden yapılacak değerlendirmede inceleme konusu davada verilecek kararı da etkileyeceğinin gözetilmesi gerektiği, Yargıtay 10. Ceza Dairesi, 11.07.2023 tarihli ve 2022/13613 Esas, 2023/6376 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere,

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı usulüne uygun kesinleşene kadar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan işlenen tüm suçların tek suç olup ancak alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olabileceğinden, söz konusu dosyaların aslı veya onaylı örneğinin getirtilip denetime imkan verecek şekilde dosya içine konulup,

incelenen 12.10.2015 tarihli suç yönünden 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan dava açma koşulunun bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR