Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/2672 K.2022/4552

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hüküm fıkrasının 1. paragrafında temel ceza belirlenirken ilgili yasa maddesinin 2313 sayılı Yasa'nın 6545 sayılı Kanun'la değişik 23. maddesinin 5. fıkrasının 2. cümlesi olması gerekirken , 2313 sayılı Yasa'nın 23/5. maddesi gereğince hüküm kurulması,

2- Sanığın evinin bahçesinde dikili olarak ele geçirilen 1 kök kenevir bitkisinin miktarına bağlı olarak önemi, değeri ve oluşturduğu tehlikenin ağırlığı gözetildiğinde, alt sınırdan uzaklaşmayı gerektiren bir neden bulunmadığı halde, TCK’nın 3/1. maddesine aykırı olarak temel hapis cezasının fiille orantılı olmayacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak 2 yıl olarak belirlenmesi,

3- 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun kapsamında yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,