Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/2803 K.2022/13189

10/12/2019 tarihli, 2019/477 esas ve 2019/508 sayılı kararı 2- Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin 25/09/2020 tarihli, 2020/1754 esas ve 2020/130 sayılı kararı 3- Temyiz isteminin reddi; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin 17/11/2020 tarihli, 2020/1754 esas ve 2020/130 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilip, 12.10.2020 tarihinde sanık müdafiine tebliğ edilen hükmün sanık müdafii tarafından 14.10.2020 tarihinde temyiz edilmesinden sonra, tutuklu sanığın Ceza İnfaz Kurumundan gönderdiği 20.10.2020 tarihli dilekçe ile "...Dosyamın onanmasını talep ediyorum..." şeklindeki beyanının, “temyiz isteğinden vazgeçme” olarak sayılıp İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesi tarafından sanık hakkında vazgeçme nedeni ile temyiz başvurusunun reddine karar verildiğinin anlaşıldığı,

ancak Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.10.2018 tarih, 2017/842 esas ve 2018/457 sayılı kararında da belirtildiği üzere sanığın iradesinin açık ve net şekilde vazgeçme iradesi içerip içermediğinin belirlenmemesi sebebiyle sanığın dilekçesinin istinaf isteminden açıkça vazgeçme olarak yorumlanamayacak olması nedeniyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin 17/11/2020 tarihli ek kararının kaldırılarak sanık müdafiinin temyizi geçerli kabul edilerek yapılan incelemede;