Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/308 K.2023/7855

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği

temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin altıncı fıkrası yollaması ile aynı maddenin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2015 tarihli ve 2015/640 Esas, 2015/926 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca teşdiden 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; usul ve yasaya uygun hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, maddi olayı değerlendirmede hataya düşüldüğüne, suçun maddi ve manevi unsurlarının gerçekleşmediğine, denetime uyarken uyuşturucu madde kullanmadığına, suç işleme kastı bulunmadığına, asgari cezadan uzaklaşma gerekçesinin isabetli olmadığına lehe hükümler uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın bu nitelikteki 26.05.2014 tarihli eylemi için Cumhuriyet Savcılığı tarafından tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulandığı fakat sanığın bu süreç içinde de uyuşturucu madde kullanmaya devam ettiği ve kamu davası açılmasının ertelemesi kararının kaldırılarak kamu davasının açıldığı ve Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 2015/330 Esas, 2015/600 Karar sayılı dava dosyası ile sanığın bu eylemi nedeni ile cezalandırılmasına karar verildiği, bütün bu sürece rağmen, sanığın olay tarihi itibarı ile de uyuşturucu madde kullandığı, sanığa verilen ceza miktarı belirlenir iken, olayın meydana geliş

şekli, sanığın sabıka kaydının ve sanığın suç işlemekteki eğiliminin göz önüne alındığı ve bu nedenler ile sanığın eylemi için uygulanan kanun maddesinin ön gördüğü asgari ceza süresinden daha fazla bir ceza süresinin belirlenmesi yoluna gidildiği, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

İddianame içeriğinde, sanık hakkında daha önce işlediği aynı suçtan dolayı verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlal nedeniyle kaldırılarak kamu davası açıldığından bahisle, 01.07.2015 tarihli inceleme konusu bu suç nedeniyle doğrudan 03.09.2014 tarihinde kamu davası açıldığının belirtildiği,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) sorgulamasında sanığın daha önce 26.05.2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 22.09.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği ancak, sanığın 18.03.2015 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin anlaşılması üzerine,

erteleme kararı kaldırılarak 27.04.2015 tarihli iddianame ile açılan kamu davasında Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2015 tarihli 2015/330 Esas ve 2015/600 Karar sayılı kararı ile verilen mahkûmiyet hükmünün, Dairemizin 26.09.2022 tarihli, 2020/9870 Esas ve 2022/9556 Karar sayılı ilamı ile, 22.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin gösterilmediği,

dolayısıyla usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 22.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediğinden bahisle bozulmasına karar verilmesi üzerine, Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2022 tarihli 2022/1723 Esas ve 2022/1687 Karar sayılı kararı ile durma kararı verildiği ve kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

Sanık hakkında daha önce, aynı nitelikteki başka bir suç nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının ihlali üzerine açılan kamu davasında verilen hüküm, aynı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında doğrudan dava açma koşulunun oluşup oluşmadığı yönünden yapılacak değerlendirmede inceleme konusu davada verilecek kararı da etkileyeceğinin gözetilmesi gerektiği, Dairemizin, 11.07.2023 tarihli ve 2022/13613 Esas, 2023/6376 Karar sayılı kararında da

açıklandığı üzere, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı usulüne uygun kesinleşene kadar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan işlenen tüm suçların tek suç olup ancak alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olabileceği,

Bu kapsamda, 26.05.2014 tarihli eyleme ilişkin verilen 22.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmediği için inceleme konusu 01.07.2015 tarihli eylemin de kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden işlenmiş olduğunun göz önüne alınması gerektiği ve Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2022 tarihli 2022/1723 Esas ve 2022/1687 Karar sayılı kararı ile durma kararının akıbetinin araştırılması gerektiği anlaşıldığından,

sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan açılan başka kayıtların da bulunması sebebiyle tüm dosyaların aslı veya onaylı örneğinin getirtilip denetime imkan verecek şekilde incelenen dosya arasına alınıp, gerekirse kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği tartışılıp, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilip, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıcı fıkrası kapsamında doğrudan dava açma koşulunun oluşup oluşmadığı ve sanığın eylemlerinin tek suç, iki ayrı suç,

ihlal sayılan eylem ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2015 tarihli ve 2015/640 Esas, 2015/926 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,