Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/3272 K.2023/10427

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Muğla Cumhuriyet Başsavcılığının 15.01.2014 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.07.2014 tarihli ve 2014/60 Esas, 2014/191 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik kararı verilmiştir. Kararın 09.09.2014 tarihinde kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

C. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2015/245 Esas, 2016/14 Karar sayılı kararı ile 5237 Sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suç tarihinden önce hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılmadığınıa hakkında lehe olan kanun maddelerinin uygulanmadığına ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde Sürat Kargo’dan alıcısı Ziya Topalgökçeli gönderenin Nadir Kuruyemiş olan kargo paketinin Bodrum Gümbet Sürat Kargo şubesine geldiği, kargo paketinin üzerinde alıcı telefon numarasının kullanıcısı olan sanığın paketi almak için geldiği,

akabinde kolluk görevlilerinin müdahale ettiği, sanığın rızası ile kargo paketinin açıldığı ve içerisinden esrar uyuşturucu maddesi olduğu şahısların beyanları üzere aynı iş yerinde çalıştıkları, beraber kullanmak amacıyla uyuşturucu madde satın aldıkları anlaşılarak sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde satın almak ve kullanmak suçundan açılan kamu davasında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına ilişkin karar verilmiş, sanığın tedbirin yükümlülüklerine uymaması ile yapılan yargılamada mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın bu suçu başka bir davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra, işlemiş ise 6545 sayılı Kanun'un 68 inci

maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 Sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi;

aksi halde 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

B. Kabule göre; denetimli serbestlik tedbiri kararının infazına başlanması için Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkarılan çağrı yazısını alan sanığın denetime başladığı, 14.05.2015 tarihli görüşmesine katılmaması nedeniyle uyarılmasının ardından tekrar görüşmelere katıldığı, 04.09.2015 tarihli grup çalışmasına katılmadığından bahisle ikinci bir uyarı yapılmaksızın dosyasının kapatıldığı anlaşılmakla, olayda ısrar şartı gerçekleşmediğinden denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının devamına karar vermek gerektiği gözetilmeyerek mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR