Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/3594 K.2021/4753

2- Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi'nin 13/11/2019 tarih, 2019/989 esas ve 2019/358 sayılı kararı ile: a) Sanık ... hakkında: İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi b) Sanık ... hakkında: Düzeltilerek İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesi:

Hükmün sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesinden sonra, sanığın Eskişehir L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nden gönderdiği 13.11.2020 ve 17/11/2020 havale tarihli dilekçelerindeki temyiz hakkından feragat ettiği şeklindeki beyanlarının temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

B) Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesi:

Dosya kapsamına göre; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını gerektirir bir neden görülmediğinden, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin 696 sayılı KHK'nın 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafii ile Cumhuriyet savcısının dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 11/07/2013 tarih, 2013/180 esas ve 2013/162 karar sayılı ilamının Dairemizin 21.02.2014 tarih, 2013/12742 esas ve 2014/1188 sayılı kararı ile düzeltilerek onanmasına karar verilerek 21.02.2014 tarihi itibarıyla kesinleştiği ve bu kararda sanık hakkında Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.02.2018 tarih, 2007/645 esas ve 2008/88 sayılı kararı ile verilen mahkumiyet hükmü nedeniyle cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği anlaşılmakla;

sanığın tekerüre esas alınan Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 11/07/2013 tarih, 2013/180 esas ve 2013/162 karar sayılı ilamının 21.02.2014 tarihi itibariyle kesinleşmesinden sonra temyiz incelemesine konu suçun işlendiği, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinde ''Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır.

Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez.'' hükmünün yer aldığı, 5275 sayılı Kanun'un 108. maddesinde sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması için tekerrüre esas alınan mahkumiyet hükmünün infaz edilmiş olması şartını içeren bir düzenlenme yer almadığından,

ilk derece mahkemesinin tekerrür uygulaması usul ve yasaya uygun olduğu halde sanık hakkında Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 11/07/2013 tarih, 2013/180 esas ve 2013/162 karar sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet hükmünün henüz infaz edilmediğinden bahisle sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağına karar verilerek hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi'nin 13/11/2019 tarih, 2019/989 esas ve 2019/358 karar hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün Sanık ... hakkındaki paragrafının hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine ''Sanık ... hakkında Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/07/2013 tarih 2013/180 Esas ve 2013/162 Karar sayılı ilamı ile “uyuşturucu madde ticareti” suçundan dolayı hükmolunan 6 yıl 3 ay hapis cezasının 21/02/2014 tarihinde kesinleştiği ve önceden işlenen bu suçtan dolayı verilen hükümden sonra yasal süresi içerisinde sanığın bu suçu işlediği anlaşıldığından, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5275 sayılı Kanunun 108 ve 5237 sayılı Kanunun 58/6-7-8 maddesi gereğince Mükerrirlere Özgü İnfaz Rejimine Göre Çektirilmesine,

5275 sayılı Kanunun 108/3. maddesi gereğince, sanık hakkında Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/07/2013 tarih 2013/180 esas ve 2013/162 karar sayılı ilamı ile “uyuşturucu madde ticareti” suçundan dolayı hükmolunan 6 yıl 3 ay hapis cezasının 21/02/2014 tarihinde kesinleştiği ve sanık hakkında bu hüküm nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulandığı anlaşıldığından,

sanık hakkında ikinci defa tekerrür hükümleri uygulanması nedeniyle koşullu salıverilme hükümlerinin sanık hakkında uygulanmasına yer olmadığına,'' ibaresinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmüne yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,