Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/3890 K.2023/10622

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Vakfıkebir Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 06.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Vakfıkebir Cumhuriyet Başsavcılığının 08.05.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Vakfıkebir Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2016 tarihli ve 2015/256 Esas, 2016/87 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısı "Vakfıkebir Asliye Ceza Mahkamesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçunda açılan kamu davasında suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle CMK 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verildiği, dosya incelendiğinde; sanığın kolluk tarafından alınan ifadesinde, uyuşturucu madde kullandığı yönünde ikrarının bulunduğu, yine mahkeme aşamasında da uyuşturucu madde kullandığını dolaylı şekilde ikrar ettiği, sanığın üzerine atılı suçu işlediği düşünüldüğünden sanık hakkında beraat kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı" olduğunu beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

"Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK 191/1 maddesi uyarınca açılan kamu davasında; sanığa ait uyuşturucu madde ele geçirilemediği, sanığın uyuşturucu madde kullandığının tıbben de saptanmadığı göz önünde bulundurularak, sanığın soyut ikrarı dışında sanığın cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin,inandırıcı delil elde edilemediği ve yüklenen suçun bu bakımdan sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması" gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde; yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından; mahkemenin kovuşturma sonuçları doğrultusunda oluşan inanç ve takdirine göre, Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş ve hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

#########