Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/3903 K.2025/13536

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

08.09.2015 tarihli tutanakta; yer ve sanığın eşgali belirtilerek alınan bilgi doğrultusunda kolluğun şüphe üzerine sanığın üzerinde yaptığı kaba üst aramasında uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği olayda; 2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanunu'nun Ek 4. maddesi uyarınca hizmet branşı, yeri ve zamanına bakılmaksızın, bir suçla karşılaştığında suça el koymak, önlemek, sanık ve suç delillerini tespit etmekle görevli ve yetkili olan görevlilerin yaptıkları devriye görevi esnasında, durumlarından şüphelendikleri kişiler üzerinde mesleki tecrübelerinden ve içinde bulundukları durumdan çıkardıkları izlenimden

kaynaklanan makul sebebe dayalı olarak bu kişileri durdurma ve adı geçenlere müdahalede bulunma hak ve gerekliliğinin ortaya çıktığı, oluşan yeterli şüphe nedeniyle anılan Kanunun verdiği yetkiye dayalı olarak alınması gereken tedbirler kapsamında, kaçmalarını, kendilerine veya başkalarına zarar vermesini önlemek ve silah ya da tehlike oluşturan diğer bir eşyadan arındırmak amacıyla bu kişiler üzerlerinde yoklama biçiminde kontrol yaptıklarında, bu kişilerin kontrol edilmesinin zorunlu olması nedeniyle görevliler tarafından gerçekleştirilen yoklamanın arama işlemi olarak değerlendirilemeyeceği,

ayrıca bu yoklama işleminin haklı ve ölçülü olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 116 ve devamı maddeleri uyarınca adli arama kararı ya da yazılı arama emri ile talebini gerektirecek bir durumun söz konusu olmadığı anlaşılmakla sanıktan uyuşturucu maddelerin ele geçirilmesine yönelik işlemlerin hukuka uygun olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,