Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/4008 K.2023/1503

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.09.2020 tarihli ve 2019/291 Esas, 2020/175 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 31.12.2020 tarihli ve 2020/2022 Esas, 2020/3590 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi ve ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmamasının karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak temyiz sebeplerinin yerinde olmaması nedeniyle hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Aynı eylem nedeniyle kullanmak için uyuşturucu bulundurma suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi nedeniyle aynı eylem nedeniyle iki cezaya hükmedildiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Hakkında uyuşturucu madde ticareti yaptığı yönünde bilgiler bulunan sanığın, 23.02.2019 tarihinde yapılan fiziki takipte dosyanın diğer sanığı temyiz dışı ...a uyuşturucu madde verdiğinin tespit edildiği ve 08.04.2019 tarihinde ise sanığın içinde bulunduğu araçta uyuşturucu maddelerin bulunduğu olayda, olayların oluş seyri, olay tutanakları, tutanak tanıklarının beyanları, tanıkların soruşturma aşamasındaki beyanlarının dikkate alındığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi hükmünde sanığın koşullu salıvermeden yararlanamayacağı belirtilerek ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulandığı ve 29.02.2019 tarihinde ele geçirilem uyuşturucu maddelerin bir bütünün parçası olmadığının kesin olarak belirlenemediğine ilişkin mahkeme kabulü yerinde olmakla 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmamasının doğru olduğu belirlenmekle, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve suçun sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanığın 23.02.2019 tarihli eyleminin sabit kabul edildiği bu hali ile uyuşturucu madde ticareti suçunun bu tarihte tamamlandığı sanığın 08.04.2019 tarihinde tekrar uyuşturucu madde ile yakalandığı ve bu tarihli eylemi nedeni ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrıca tefrik kararı verildiği sanıkta 08.04.2019 tarihinde ele geçen maddenin 23.02.2019 tarihinde ele geçen maddenin devamı olmadığının kesin olarak belirlenememesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin

uygulanamadığı 23.02.2019 tarihli eylem nedeniyle kullanmak için bulundurma suçundan verilmiş bir tefrik kararı ve mahkûmiyet hükmü bulunmadığı bu nedenlerle bir fiil nedeniyle iki ayrı ceza verildiğine ilişkin temyiz nedenlerinin yerinde olmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 31.12.2020 tarihli ve 2020/2022 Esas, 2020/3590 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz

sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,