Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/4234 K.2023/13

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2020 tarihli ve 2019/277 Esas, 2020/218 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 30.12.2020 tarihli ve 2020/3784 Esas, 2020/1285 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve ( d) bentleri uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Aramanın hukuka aykırı olduğuna, 4. 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince artırım yapılmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

25.04.2019 günü saat: 20.00 sıralarında şüpheli hareketler sergileyen ...'i kolluk kuvvetlerinin takibe aldıkları, şahsın, araç sol ön camına doğru cebinden çıkarttığı bir miktar parayı uzattığı ve araç sürücü koltuğunda bulunan sanık ...'in ...'e bir cisim verdiğinin görülmesi üzerine, tanık ...' in yapılan kaba üst aramasında avuç içerisinde 1 adet 1.38 gram, sanığın kullandığı aracın dışarıdan yapılan kontrolünde ise gözle görülür vaziyette aracın sol ön koltukla vites kolu arasında bulunan kısmında şeffaf poşet içerisinde 27 adet 24 gram gelen uyuşturucu

maddenin ele geçirildiği, uyuşturucu maddenin ele geçiriliş şekli, satışa hazır vaziyette paketlenmiş oluşu, tutanak tanıklarının beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin, dördüncü fıkrasının (b) bendi uygulanırken kanun madde ve fıkrasının gösterilmemesi, parkın bu madde kapsamına girmemesi ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarının yapılmaması nedenleriyle hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ...'in fiziki takibi sırasında sanıkla alışveriş yaptığın tespit edilmesi sonrasında tanık ...'den 1 paket 0.72 gram, sanığın kullandığı araçtan ise 27 paket 10.2 gr esrar ele geçirildiği,

2559 sayılı Kanun'un Ek 4 üncü maddesi uyarınca, bir suçla karşılaştığında hizmet branşına bağlı olmaksızın suça el koymak ve delilleri tespit edip, muhafaza altına almak ile görevli ve yetkili olan kolluk görevlilerinin, mesleki tecrübelerine ve içinde bulundukları durumdan çıkardıkları izlenimden kaynaklanan makul sebebe dayalı olarak aracı durdurma ve araçta bulunanlara müdahalede bulunma hak ve gerekliliğinin ortaya çıktığı, aracı durduran görevlilerin 2559 sayılı Kanun'un 4/A maddesinin verdiği yetkiye dayalı olarak alınması gereken tedbirler kapsamında, kaçmalarını,

kendilerine veya başkalarına zarar vermelerini önlemek ve silah ya da tehlike oluşturan diğer bir eşyadan arındırmak amacıyla sanık ve aracı kontrol etmek istedikleri sırada, aracın şoför koltuğu ile vites arasında gözle görülür ve açık vaziyette şeffaf naylon içerisinde (27) paket esrara elkonulmasının “Gizlenmiş bir şeyi bulmaya çalışma ve araştırma” anlamlarına gelen arama işlemi olarak değerlendirilemeyeceği anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak,

sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 30/12/2020 tarihli ve 2020/3784 Esas, 2020/1285 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,